حبّه عُرَنی: وقتی علی علیه‌السلام در «رِقّه» و در جایی که به آن «بلیخ» می‌گفتند در کنار فرات توقف کرد، راهبی از صومعه پایین آمد و به علی علیه‌السلام عرض کرد: نامه‌ای داریم که آن را از پدرهایمان ارث برده‌ایم و یاران عیسی بن مریم آن را نوشته‌اند. آن را
سلیم بن قیس: به همراه علی علیه‌السلام از صفین بر می‌گشتیم که سپاه در نزدیکی دیر یک نصرانی پیاده شد و از داخل دیر، مردی پیر و خوش‌قیافه بیرون آمد در حالی که کتابی در دستش بود. به صورت سپاهیان نگاه می‌کرد تا اینکه به علی علیه‌السلام رسید و به
حارث اعور، عمرو بن حریث و ابو ایّوب انصاری: در راه برگشت از جنگ با خوارج، امیرالمؤمنین علیه‌السلام، در سمت راست منطقه‌ای به نام «السواد» توقف کرد. راهبی پیش ایشان آمد و به او عرض کرد: در اینجا، جز وصیّ پیامبر که در راه خدا می‌جنگد، کسی پیاده نمی‌شود! علی
ابن عباس: راهب قَرقیسیا را پیش امیرالمؤمنین علیه‌السلام آوردند. وقتی او را دید فرمود: خوش آمدی ای بُحیرای کوچک! کتاب «شمعون الصفا» کجاست؟ عرض کرد: شما این را از کجا می‌دانید یا امیرالمؤمنین؟! فرمود: علم همه چیز پیش ماست به‌علاوه علم تفسیر معانی. راهب، در حالی که امیرالمؤمنین(ع) ایستاده بود،
ابوطالب: وقتی بحیرا از پیامبر(ص) جدا شد، به شدت گریه کرد و گفت: ای پسر آمنه، انگار می‌بینم که اعراب تیرهایشان را به طرف تو می‌اندازند و نزدیکان، پیوند خویشاوندی را با تو قطع می‌کنند و اگر می‌فهمیدند، قطعاً برای آنان مثل فرزندشان می‌بودی. بعد رو به من کرد و
اسود بن یزید نخعی و علقمة بن قیس نخعی: در بازگشت از صفین پیش ابو ایوب انصاری رفتیم و گفتیم: خدا در بین همه مردم، به خاطر میزبانی از محمّد صلی‌الله‌علیه‌وآله در خانه‌ات و ساکن شدن شترش بر در خانه‌ات، به تو کرامت بخشید و این، نشانه برتری تو است
امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام: از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله درباره آیه «أحَسِبَ النّاسُ أن یُتْرَکواْ أن یَقولواْ آمَنّا وَ هُمْ لا یُفْتَنونَ»{آیا مردم فکر می‌کنند که تا گفتند ایمان آوردیم، رها می‌شوند و امتحان نمی‌شوند؟}(عنکبوت/2) سؤال کردم که منظور از این فتنه چیست؟ ایشان فرمود: این آیه درباره تو است. با تو
