حبّه عُرَنی: وقتی علی علیه‌السلام در «رِقّه» و در جایی که به آن «بلیخ» می‌گفتند در کنار فرات توقف کرد، راهبی از صومعه پایین آمد و به علی علیه‌السلام عرض کرد: نامه‌ای داریم که آن را از پدرهایمان ارث برده‌ایم و یاران عیسی بن مریم آن را نوشته‌اند. آن را به شما نشان بدهم؟ فرمود: بله. راهب شروع به خواندن آن نامه کرد:

به نام خداوند بخشنده مهربانی که در هرچیز حکم کرده حکمش نافذ است. از جمله اموری که مکتوب فرموده آن است که او در بین مردمان اُمّی، پیامبری مبعوث خواهد کرد که کتاب و حکمت را به آنها یاد بدهد و آنها را به سوی راه خدا راهنمایی کند که نه خشن باشد و نه بداخلاق، در بازار صدایش را بلند نمی‌کند، بدی را با بدی جواب نمی‌دهد، بلکه می‌بخشد و می‌گذرد. اُمّت او از کسانی هستند که خداوند را در هر فراز و فرودی حمد و سپاس می‌گویند. زبان‌هایشان رام تکبیر و تهلیل و تسبیح گفتن می‌شود. خدا او را بر هرکس که با او مخالفت کند، یاری می‌کند…

زماین که خدا او را پیش خود ببرد، بعد از او، اُمّتش دچار اختلاف می‌شوند. بعد از آن، دوباره اجتماع می‌کنند و تا زمانی که خدا اراده کند به این وضع ادامه خواهند داد. بعد دوباره دچار اختلاف می‌شوند و بعد از آن مردی از اُمّت او بر کناره همین رود فرات می‌گذرد در حالی که امر به معروف و نهی از منکر می‌کند، قضاوت به حق می‌کند و وارونه قضاوت نمی‌کند، دنیا در نظر او از خاکستری که در روز تندباد به هوا بلند می‌شود بی‌ارزش‌تر است و مرگ در نظر او از آب خوردن تشنه آسان‌تر است. در نهان از خدا می‌ترسد و در عَلَن برای رضای او نصیحت می‌کند. در دفاع از خدا از سرزنش هیچ ملامت‌گری نمی‌ترسد…

هرکس از این سرزمین، این پیامبر را درک کند و به او ایمان بیاورد، پاداش او رضای من و بهشت خواهد بود و هرکس آن «عبد صالح» را درک کند، باید به یاری‌اش برود که کشته شدن در رکاب او شهادت است.

بعد، راهب گفت: من همراه تو خواهم بود تا هرچه برای تو اتفاق افتاد برای من هم اتفاق بیفتد. علی علیه‌السلام گریه کرد و فرمود: شکر خدایی که پیش او فراموش نشدم، شکر خدایی که من را پیش خودش و در کتاب‌های ابرار یاد کرد.

آن راهب همراه او شد، با آن حضرت نهار و شام میخورد تا اینکه در جنگ صفین کشته شد. وقتی مردم برای دفن جنازه‌ها آمدند، علی علیه‌السلام فرمود: او را پیدا کنید. و زمانی که او را پیدا کردند، آن حضرت برایش نماز خواند و به خاک سپرد و فرمود: این مرد از ما اهل بیت است. و بارها برایش طلب مغفرت کرد.

متن عربی

قَالَ ابْنُ أَبِی الْحَدِیدِ قَالَ نَصْرُ بْنُ مُزَاحِمٍ رَوَی حَبَّةُ: أَنَّ عَلِیّاً علیه السلام لَمَّا نَزَلَ إِلَی الرَّقَّةِ نَزَلَ بِمَوْضِعٍ یُقَالُ لَهُ الْبَلِیخُ عَلَی جَانِبِ الْفُرَاتِ فَنَزَلَ رَاهِبٌ هُنَاکَ مِنْ صَوْمَعَتِهِ فَقَالَ لِعَلِیٍّ علیه السلام إِنَّ عِنْدَنَا کِتَاباً تَوَارَثْنَاهُ عَنْ آبَائِنَا کَتَبَهُ أَصْحَابُ عِیسَی بْنِ مَرْیَمَ أَعْرِضُهُ عَلَیْکَ قَالَ نَعَمْ فَقَرَأَ الرَّاهِبُ الْکِتَابَ:
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ الَّذِی قَضَی فِیمَا قَضَی وَ سَطَرَ فِیمَا کَتَبَ أَنَّهُ بَاعِثٌ فِی الْأُمِّیِّینَ رَسُولًا مِنْهُمْ یُعَلِّمُهُمُ الْکِتَابَ وَ الْحِکْمَةَ وَ یَدُلُّهُمْ عَلَی سَبِیلِ اللَّهِ لَا فَظٌّ وَ لَا غَلِیظٌ وَ لَا صَخَّابٌ فِی الْأَسْوَاقِ وَ لَا یَجْزِی بِالسَّیِّئَةِ السَّیِّئَةَ بَلْ یَعْفُو وَ یَصْفَحُ أُمَّتُهُ الْحَمَّادُونَ الَّذِینَ یَحْمَدُونَ اللَّهَ عَلَی کُلِّ نَشْرٍ وَ فِی کُلِّ صُعُودٍ وَ هُبُوطٍ تَذِلُّ أَلْسِنَتُهُمْ بِالتَّکْبِیرِ وَ التَّهْلِیلِ وَ التَّسْبِیحِ وَ یَنْصُرُهُ اللَّهُ عَلَی مَنْ نَاوَاهُ...
فَإِذَا تَوَفَّاهُ اللَّهُ ثُمَّ اخْتَلَفَ أُمَّتُهُ مِنْ بَعْدِهِ ثُمَّ اجْتَمَعَتْ فَلَبِثَتْ مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ اخْتَلَفَتْ فَیَمُرُّ رَجُلٌ مِنْ أُمَّتِهِ بِشَاطِئِ هَذَا الْفُرَاتِ یَأْمُرُ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَی عَنِ الْمُنْکَرِ وَ یَقْضِی بِالْحَقِّ وَ لَا یَرْکُسُ الْحُکْمَ الدُّنْیَا أَهْوَنُ عَلَیْهِ مِنَ الرَّمَادِ فِی یَوْمٍ عَاصِفَةٍ بِهِ الرِّیحُ وَ الْمَوْتُ أَهْوَنُ عِنْدَهُ مِنْ شُرْبِ الْمَاءِ عَلَی الظَّمَإِ یَخَافُ اللَّهَ فِی السِّرِّ وَ یَنْصَحُ لَهُ فِی الْعَلَانِیَةِ لَا یَخَافُ فِی اللَّهِ لَوْمَةَ لَائِمٍ...
فَمَنْ أَدْرَکَ ذَلِکَ النَّبِیَّ صلی الله علیه و آله مِنْ أَهْلِ هَذِهِ الْبِلَادِ فَآمَنَ بِهِ کَانَ ثَوَابُهُ رِضْوَانِی وَ الْجَنَّةَ وَ مَنْ أَدْرَکَ ذَلِکَ الْعَبْدَ الصَّالِحَ فَلْیَنْصُرْهُ فَإِنَّ الْقَتْلَ مَعَهُ شَهَادَةٌ.
ثُمَّ قَالَ أَنَا مُصَاحِبُکَ فَلَا أُفَارِقُکَ حَتَّی یُصِیبَنِی مَا أَصَابَکَ فَبَکَی علیه السلام ثُمَّ قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی لَمْ أَکُنْ عِنْدَهُ مَنْسِیّاً الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی ذَکَرَنِی عِنْدَهُ فِی کُتُبِ الْأَبْرَارِ.
فَمَضَی الرَّاهِبُ مَعَهُ فَکَانَ فِیمَا ذَکَرُوا یَتَغَدَّی مَعَ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ وَ یَتَعَشَّی حَتَّی أُصِیبَ یَوْمَ صِفِّینَ فَلَمَّا خَرَجَ النَّاسُ یَدْفِنُونَ قَتْلَاهُمْ قَالَ علیه السلام اطْلُبُوهُ فَلَمَّا وَجَدُوهُ صَلَّی عَلَیْهِ وَ دَفَنَهُ وَ قَالَ هَذَا مِنَّا أَهْلَ الْبَیْتِ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُ مِرَاراً.

منابع
image_pdf
بحارالانوار/11/58/38
شرح نهج البلاغه/205/3 – وقعة صفین/147
0 0 رای ها
رأی دهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
guest

0 نظرات
قدیمی‌ترین
تازه‌ترین بیشترین رأی
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها

دسترسی سریع

دسته بندی روایات

0
افکار شما را دوست داریم، لطفا نظر دهید.x