امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام: شبی رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله در خانه خدیجه بود که من را صدا زد آنجا بروم. وقتی به آنجا رسیدم، فرمود: به دنبال من بیا علی! ایشان به راه افتاد و من هم پشت سر او راه افتادم و کوچه‌های مکّه را گذشتیم تا اینکه به کعبه رسیدیم،
امام حسن مجتبی علیه‌السلام: روزی نشسته بودم که مردی دراز قامت که شبیه نخل بود، داخل شد و وقتی قدم برمی‌داشت، صدای بندهای مفاصل او به گوش می‌آمد! پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: این از فرزندان آدم(ع) نیست! عرض کردند: مگر ممکن است کسی وجود داشته باشد که از فرزندان آدم(ع) نباشد؟!
سلیم بن قیس: به همراه علی علیه‌السلام از صفین بر می‌گشتیم که سپاه در نزدیکی دیر یک نصرانی پیاده شد و از داخل دیر، مردی پیر و خوش‌قیافه بیرون آمد در حالی که کتابی در دستش بود. به صورت سپاهیان نگاه می‌کرد تا اینکه به علی علیه‌السلام رسید و به
امام باقر علیه‌السلام درباره آیه «و وَصّیٰ بِها إبْراهیمُ بَنیهِ وَ یَعْقوبُ یا بَنیَّ إنَّ اللهَ اصْطَفیٰ لَکُمُ الدّینَ فَلا تَموتُنَّ إلَا و أنتُم مُسْلِمونَ»{ابراهیم و یعقوب، پسران خود را به همان دین سفارش کردند: «ای پسران من، خداوند برای شما این دین را برگزید، پس مبادا جز در حالت
امام باقر علیه‌السلام: اولین وصی بر روی زمین، هبة الله پسر آدم(ع) بود. و هر پیامبری که از دنیا رفت یک وصی داشته است. و تعداد پیامبران صد و بیست و چهار هزار نفر بوده است که پنج نفر از آنها اولوالعزم هستند: نوح، ابراهیم، موسی، عیسی و محمّد صلوات
امام صادق علیه‌السّلام: مردی پیش امیرالمؤمنین علیه‌السّلام در مسجد کوفه آمد، در حالی که شمشیرش را حمایل کرده بود. گفت: یا امیرالمؤمنین، در قرآن آیه‌ای هست که دینم را نابود کرده و دچار شکّ و تردید در دین شده‌ام. منظورم آیه «وَ اسْئَلْ مَنْ أرْسَلْنا مِن قَبْلِکَ مِن رُسُلِنا أجَعَلْنا
رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله به علی علیه‌السلام فرمود: ای علی، جایگاه و منزلت تو پیش من، مثل منزلت هبة الله(ع) نسبت به آدم(ع)، یا منزلت سام(ع) نسبت به نوح(ع)، یا منزلت اسحاق(ع) نسبت به ابراهیم(ع)، یا منزلت هارون(ع) نسبت به موسی(ع) و یا منزلت شمعون(ع) نسبت به عیسی(ع) است، با این
جابر جُعفی: از امام صادق علیه‌السلام درباره تفسیر آیه «وَ إنَّ مِن شیعَتِهِ لَإبراهیم»{بی‌تردید، ابراهیم از پیروان اوست}(صافات/83) پرسیدم. ایشان فرمود: وقتی خدای سبحان، ابراهیم(ع) را آفرید و چشمش را بینا کرد، نگاه کرد و نوری در کنار عرش دید. گفت: خدایا، این نور چیست؟ فرمود: این نور محمد(ص)، برگزیده
امام صادق علیه‌السلام: خدای متعال می‌فرماید: ای ابراهیم، «إنّیِ جاعِلُکَ لِلنّاسِ إماما»{من تو را امام مردم قرار دادم}(بقره/124). ابراهیم عرض کرد: «وَ مِن ذُرّیَّتی»{از دودمانم چطور؟} خدا پاسخ داد: «لا یَنالُ عَهْدِی الظّالِمین»{پیمان من به ظالمان نمی‌رسد}. ظالم کسی است که برای خدا شریک قرار دهد و برای بت‌ها قربانی
امام جعفر صادق علیه‌السلام: ابراهیم خلیل الله صلوات‌الله‌علیه دست به دعا برداشت و گفت: «رَبِّ اجْعَلْ هٰذَا الْبَلَدَ آمِنًا وَ اجْنُبْنی وَ بَنیَّ أن نّعْبُدَ الْأصْنَام»{«خدایا، این مکه را شهری امن قرار بده. من و بچه‌هایم را از پرستش بت‌ها دور نگه دار}(ابراهیم/35). [استجابت] این دعا به پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله رسید
