امام صادق علیه‌السلام: امیرالمؤمنین علیه‌السلام در مسجد کوفه بود که جماعتی را به حضور او آوردند که در ماه رمضان روزه‌خواری کرده بودند. ایشان فرمود: آیا روزه نبوده‌اید و غذا خوردید؟ گفتند: بله… فرمود: آیا یهودی هستید؟ گفتند: نه… فرمود: نصرانی هستید؟ جواب دادند: نه… فرمود: دینی شبیه همین ادیان
ابن عباس: منظور از «امر» در آیه «وَ ما کُنتَ بِجانِبِ الْغَرْبیِّ إذْ قَضَیْنا إلیٰ موسَی الْأمْرَ وَ ما کُنتَ مِنَ الشّاهِدین»{تو در جانب غربی [وادی طور] حضور نداشتی هنگامی که ما امر نبوّت موسی را به انجام رساندیم، و از شاهدان نبودی.}(قصص/44)، خلافت یوشع بن نون بعد از موسی(ع)
امام حسن مجتبی علیه‌السلام: روزی نشسته بودم که مردی دراز قامت که شبیه نخل بود، داخل شد و وقتی قدم برمی‌داشت، صدای بندهای مفاصل او به گوش می‌آمد! پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: این از فرزندان آدم(ع) نیست! عرض کردند: مگر ممکن است کسی وجود داشته باشد که از فرزندان آدم(ع) نباشد؟!
سلیم بن قیس: به همراه علی علیه‌السلام از صفین بر می‌گشتیم که سپاه در نزدیکی دیر یک نصرانی پیاده شد و از داخل دیر، مردی پیر و خوش‌قیافه بیرون آمد در حالی که کتابی در دستش بود. به صورت سپاهیان نگاه می‌کرد تا اینکه به علی علیه‌السلام رسید و به
حارث اعور، عمرو بن حریث و ابو ایّوب انصاری: در راه برگشت از جنگ با خوارج، امیرالمؤمنین علیه‌السلام، در سمت راست منطقه‌ای به نام «السواد» توقف کرد. راهبی پیش ایشان آمد و به او عرض کرد: در اینجا، جز وصیّ پیامبر که در راه خدا می‌جنگد، کسی پیاده نمی‌شود! علی
بکر بن عبدالله اشجعی: در یک از سالها، رسول خدا(ص) برای تجارت به شام سفر کرد که عبد مناة بن کنانه و نوفل بن معاویه هم [در بین کاروان] بودند. در بین راه، شخصی به نام ابوالمُوَیهِب که راهب مسیحی بود، آن دو نفر را دید و گفت: شما دو
امام باقر علیه‌السلام درباره آیه 53 سوره یونس فرمود: عبارت «وَ یَسْتَنبِئُونَکَ أحَقٌّ هُوَ» یعنی: ای محمّد(ص)، از تو می‌پرسند آیا وصیّ تو علی(ع) است؟ و عبارت «قُلْ إی وَ رَبّی» یعنی: بگو قطعاً او وصیّ من است.
اشعث بن قیس [در میانه جنگ صفین، این اشعار را سرود]: – آن فرستاده پیش ما آمد، فرستاده‌ای که به سوی مردم آمد. مسلمانان از آمدنش خوشحال شدند؛ – او فرستاده آن وصی بود، یعنی وصیّ پیامبر(ص). همان کسی که در بین مؤمنین از فضیلت و سبقت در اسلام آوردن
عبدالله بن بدیل خُزاعی در روز جنگ جمل این‌طور گفت: – مردم! یقیناً که این نقشه بزرگی که اتفاق افتاده، جنگیدن با وصی پیامبر(ص) است و این جنگ باعث تاسف نیست – جداکننده حق و باطل و داورِ به تقوا وجود دارد، در آن هنگام که قبایل در حق او
و خزیمة بن ثابت انصاری ذو‌الشهادتین که از جنگجویان بدر بود، در جنگ جمل [این‌گونه رجز خواند]: – ای عایشه، علی(ع) و بدگویی از او را رها کن، چون که عیبی در او نیست، تو به جای مادر او هستی! – از میان خاندان پیامبر(ص)، فقط او وصیّ است، و
