امام باقر علیه‌السلام درباره آیه «إنَّ اللَّهَ یَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإحْسانِ وَ إیتاءِ ذِی الْقُرْبیٰ وَ یَنْهیٰ عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنکَرِ وَ الْبَغْیْ»{خداوند به عدل و احسان و بخشش به نزدیکان فرمان می‌دهد و از فحشا و منکر و ظلم، نهی می‌کند.}(نحل/90) فرمود: منظور از «عدل»، محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله است؛ هرکس
امام باقر علیه‌السلام: منظور از آیه «أُوْلٰئِکَ یُسارِعونَ فِی الْخَیْرات»{چنین کسانی در کارهای خیر شتاب می‌کنند و از دیگران سبقت می‌گیرند}(مؤمنون/61) علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام است که هیچ کس نتوانست از او سبقت بگیرد در خیرات.
زید شحام: از امام باقر علیه السلام درباره منظور آیه «قُتِلَ الإنسانُ ما أکفَرَه»{مرگ بر انسان، چقدر کافر و ناسپاس است}(عبس/17) سؤال کردم. فرمود: درباره امیرالمؤمنین علیه السلام نازل شده، یعنی چقدر انسان کافر و ناسپاس است که امیرالمؤمنین علیه‌السلام را به قتل رساند…. در آیات بعد، خدای عزّوجل، کسانی
امام باقر علیه‌السلام درباره آیه «وَ لا تَجْهَرْ بِصَلاتِکَ وَ لا تُخافِتْ بِها وَ ابْتَغِ بَیْنَ ذٰلِکَ سَبیلا»{نمازت را زیاد بلند، یا خیلی آهسته نخوان؛ و راهی بین آن دو انتخاب کن}(اسراء/110) فرمود: منظور از «زیاد بلند نخوان» یعنی [خدای متعال به پیامبر(ص) می‌فرماید:] ولایت علی علیه‌السلام و کرامتی که
امام باقر علیه‌السلام: رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: در سفر معراج، به سدرة المنتهی رسیدم. در محضر پروردگارم خدای عزّوجل ایستادم. به من فرمود: ای محمّد! عرض کردم: پروردگارا، گوش به فرمانم! فرمود: مخلوقات من را امتحان کردی، کدام یک از آنها برای تو مطیع‌تر بود؟ عرض کردم: پروردگارا، علی(ع)! فرمود:
جابر بن یزید جُعفی: از امام باقر علیه‌السلام درباره آیه «ذٰلِکَ بِأنَّهُمُ اتَّبَعواْ ما أسْخَطَ اللَّهَ وَ کَرِهواْ رِضْوانَهُ فَأحْبَطَ أعْمالَهُمْ»{این به خاطر آن است که آنها از آنچه خدا را به خشم می‌آورد پیروی کردند، و آنچه را موجب خشنودی اوست کراهت داشتند؛ از این رو، اعمالشان را نابود
امام باقر علیه‌السلام: آیه 9 سوره محمّد(ص) این‌طور نازل شده است: «ذٰلِکَ بِأنَّهُمْ کَرِهواْ ما أنزَلَ اللَّهُ [فی عَلیٍّ] فَأحْبَطَ أعْمالَهُم»{این به خاطر آن است که از آنچه خداوند [درباره علی(ع)] نازل کرده کراهت داشتند؛ از این رو، خدا اعمالشان را حبط و نابود کرد}.
امام باقر علیه السلام درباره آیه «فَاسْتَمْسِکْ بِالَّذی اوحیَ إلَیْکَ إنَّکَ عَلیٰ صِراطٍ مُسْتَقیم»{به آنچه به سوی تو وحی شده است متمسّک شو، که تو در راه راست قرار داری}(زخرف/43) فرمود: درباره علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام نازل شده است.
جابر جُعفی: از امام صادق علیه‌السلام درباره تفسیر آیه «وَ إنَّ مِن شیعَتِهِ لَإبراهیم»{بی‌تردید، ابراهیم از پیروان اوست}(صافات/83) پرسیدم. ایشان فرمود: وقتی خدای سبحان، ابراهیم(ع) را آفرید و چشمش را بینا کرد، نگاه کرد و نوری در کنار عرش دید. گفت: خدایا، این نور چیست؟ فرمود: این نور محمد(ص)، برگزیده
امام باقر علیه‌السلام درباره آیه «یا حَسْرَتیٰ عَلیٰ ما فَرَّطتُ فی جَنبِ الله»{افسوس بر من از کوتاهی‌هایى که در اطاعت فرمان خدا کردم}(زمر/56) فرمود: علی علیه السلام فرمود: «جنب الله» من هستم و حسرت مردم در روز قیامت من هستم.
