امام باقر علیه‌السلام درباره آیه «قُلْ یا أهْلَ الْکِتابِ لَسْتُمْ عَلیٰ شَیْءٍ حَتّیٰ تُقیمواْ التَّوْراةَ وَ الْاِنجیلَ وَ ما أُنزِلَ إلَیْکُم مِن رَبِّکُمْ وَ لَیَزیدَنَّ کَثیرًا مِنْهُم مَا أُنزِلَ إلَیْکَ مِن رَبِّکَ طُغْیانًا وَ کُفْرًا»{ای اهل کتاب! شما بر مسلک صحیح و درستی نیستید، مگر اینکه تورات و انجیل و
امام باقر یا امام صادق علیهماالسلام: منظور از «ستاره» در آیه «وَ عَلاماتٍ وَ بِالنَّجْمِ هُمْ یَهْتَدون»{علاماتی قرار داد؛ و به وسیله ستارگان هدایت می‌شوند.}(نحل/16) امیرالمؤمنین علیه‌السلام است.
امام باقر علیه‌السلام درباره آیه «قُلْ إنَّما أعِظُکُم بِواحِدَةٍ»{بگو: فقط یک نصیحت به شما می‌کنم}(سبأ/46) فرمود: معنای آیه این است که شما را به ولایت علی(ع) سفارش می‌کنم. ولایت علی علیه‌السلام، منظور کلمه «واحده» در این آیه است.
امام باقر علیه‌السلام: جبرئیل این آیه را بر محمّد صَلی اله علیهِ و آله نازل کرد: «وَ إن کادواْ لَیَفْتِنونَکَ عَنِ الَّذی أوْحَیْنا إلَیْکَ لِتَفْتَریَ عَلَیْنا غَیْرَهُ»{نزدیک بود آنها تو را فریب بدهند از آنچه که بر تو وحی کرده‌ایم، تا غیر آن را به ما نسبت دهی}(اسراء/73). این آیه
امام باقر علیه‌السلام: منظور از آیه «وَ لَقَدْ صَرَّفْنا فی هٰذَا الْقُرْآنِ لِیَذَّکَّروا وَ ما یزیدُهُمْ إلاّ نُفوراً»{ما در این قرآن، انواع بیانات مؤثر را آوردیم تا متذکر شوند، ولی فقط نفرتشان را بیشتر می‌کند}(اسراء/41) این است که: ما علی علیه‌السلام را در هر آیه‌ای یاد کردیم اما از پذیرش
امام باقر علیه‌السلام: روزی رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله سواره در حرکت بود و علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام پیاده. پیامبر(ص) به او فرمود: اباالحسن، یا سوار شو یا برگرد؛ چون که خدا به من دستور داده اگر سواره بودم تو هم سواره باشی و اگر پیاده بودم تو هم پیاده باشی، و
جابر بن عبدالله انصاری: امام باقر علیه‌السلام درباره آیه «إنَّ اللَّهَ لا یَغْفِرُ أن یُشْرَکَ بِهِ»{مسلّماً خداوند شرک را نمی‌بخشد}(نساء/48) گفت: ای جابر، خدا شرک به ولایت علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام و اطاعت از او را دوست ندارد. و معنای ادامه آیه «وَ یَغْفِرُ ما دونَ ذٰلِکَ لِمَن یَشاء»{و غیر
امام باقر علیه‌السلام درباره آیه «وَ إذا قیلَ لَهُمُ ارْکَعواْ لا یَرْکَعون»{وقتی به آنان گفته می‌شود: رکوع کنید، رکوع نمی‌کنند}(مرسلات/48) فرمود: این آیه دارای معنای باطنی است. یعنی وقتی به ناصبیان گفته شود علی علیه‌السلام را به ولایت بپذیرید، قبول نمی‌کنند.
امام باقر علیه‌السلام: در آیه «وَ بَشِّرِ الَّذینَ آمَنواْ وَ عَمِلواْ الصّالِحاتِ أنَّ لَهُمْ جَنّاتٍ تَجْری مِن تَحْتِهَا الْأنْهارُ کُلَّما رُزِقواْ مِنْها مِن ثَمَرَةٍ رِزْقًا قالواْ هٰذَا الَّذی رُزِقْنا مِن قَبْلُ وَ أُتواْ بِهِ مُتَشابِهًا وَ لَهُمْ فیها أزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ وَ هُمْ فیها خالِدونَ»{به کسانی که ایمان آورده، و کارهای
امام باقر علیه السلام: مفهوم آیه «هُنالِکَ الْوَلایةُ لِلَّهِ الْحَقِ هُوَ خَیرٌ ثَواباً وَ خَیرٌ عُقْباً»{در آنجا ثابت شد که ولایت از آنِ خداوند بر حق است. اوست که برترین ثواب، و بهترین عاقبت را دارد!}(کهف/44) ولایت علی علیه‌السلام است.
