نوروز، روز بت‌شکنی
امام صادق علیه‌السلام: آن روزی که رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله، امیرالمؤمنین علیه‌السلام را سوار بر دوش خود کرد تا بت‌های قریش را از بالای بیت الله الحرام به پایین بیاندازد و آن‌ها را بشکند، روز نوروز بود.
امام صادق علیه‌السلام: آن روزی که رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله، امیرالمؤمنین علیه‌السلام را سوار بر دوش خود کرد تا بت‌های قریش را از بالای بیت الله الحرام به پایین بیاندازد و آن‌ها را بشکند، روز نوروز بود.
امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام: شبی رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله در خانه خدیجه بود که من را صدا زد آنجا بروم. وقتی به آنجا رسیدم، فرمود: به دنبال من بیا علی! ایشان به راه افتاد و من هم پشت سر او راه افتادم و کوچه‌های مکّه را گذشتیم تا اینکه به کعبه رسیدیم،
ابن عباس: بنی‌خزاعه صاحب بتی در بالای کعبه بود. پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله به علی علیه‌السلام فرمود: اباحسن، برویم این بت را از کعبه بیرون بیندازیم. شبانه به آنجا رفتند. وقتی به کعبه رسیدند که حدود چهل ذرع ارتفاع داشت، پیامبر(ص) فرمود: اباحسن، از دوشم بالا برو. رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله علی علیه‌السلام
ابن عباس: رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله به علی علیه‌السلام فرمود: بلند شو به سراغ بت‌ها در بالای کعبه برویم و آن‌ها را بشکنیم. [به همراهی جمعی از اصحاب] رفتند و وقتی به آنجا رسیدند، پیامبر(ص) به او فرمود: از دوشم بالا برو که بت‌ها را به زمین بیاندازی. علی علیه‌السلام پیراهنش
امیرالمؤمنین علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام: رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله من را به همراه خود به سمت بت‌ها برد و کنار کعبه نشستیم. بعد، ایشان بر شانه‌های من سوار شد و به من فرمود: بلند شو و من را پیش آن بت ببر. من هم ایشان را بلند کردم ولی وقتی متوجه
جابر بن عبدالله انصاری: به همراه پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله وارد مکّه شدیم، در حالی که درون کعبه و اطراف آن 360 بت وجود داشت. پیامبر(ص) دستور داد همه آن بت‌ها را به زمین بکوبند، و این کار انجام شد. درون کعبه بتی بلند به نام «هُبَل» وجود داشت. پیامبر(ص) نگاهی به
امام سجاد علیه‌السلام: در روز شورا(1)، علی علیه‌السلام با استناد به آیه «فَإن زَلَلْتُم مِن بَعْدِ ما جاءَتْکُمُ الْبَیِّناتُ فَاعْلَمواْ أنَّ اللَّهَ عَزیزٌ حَکیمٌ»{اگر بعد از آنکه دلایل و نشانه‌های روشن برای شما آمد، لغزیدید نهایتاً بدانید که خدا [در انتقام از شما] توانای شکست‌ناپذیر و حکیم است.}(بقره/209)، از حقّ
ابن عباس: من و رسول خدا صلی الله علیه و آله و علی بن أبی طالب علیه‌السلام در صحن کعبه بودیم که شخصی درشت‌اندام و شبیه فیل جلو آمد؛ رسول خدا آب دهان انداخت و فرمود: لعنت بر تو! امام علی عرض کرد: یا رسول الله، آن چیست؟ فرمود: او
سعد بن أبی وقّاص: در صحن کعبه همراه رسول خدا صلی الله علیه و آله بودیم که از سمت رکن یمانی موجودی بزرگ شبیه به یک فیل بسیار تنومند به سوی ما آمد؛ رسول خدا آب دهان به طرفش انداخت و فرمود: خوار و ذلیل شدی! امیرالمؤمنین علیه السّلام برخاست
عبدالله بن عباس: رسول خدا صلی الله علیه و آله بسیار گرسنه شد، به همین دلیل، پیش کعبه آمد و به پرده آن چسبید و گفت: ای پروردگار محمّد، بیش از این محمّد را گرسنه نگه ندار! سپس جبرئیل علیه‌السلام با بادامی نازل شد و گفت: ای محمّد، خدای جلّ
