ابن عباس: منظور از «امر» در آیه «وَ ما کُنتَ بِجانِبِ الْغَرْبیِّ إذْ قَضَیْنا إلیٰ موسَی الْأمْرَ وَ ما کُنتَ مِنَ الشّاهِدین»{تو در جانب غربی [وادی طور] حضور نداشتی هنگامی که ما امر نبوّت موسی را به انجام رساندیم، و از شاهدان نبودی.}(قصص/44)، خلافت یوشع بن نون بعد از موسی(ع) است. خدا به او فرمود: من هیچ پیامبری را بدون وصی نگذاشتهام. پیامبری عرب را در آینده میفرستم و علی(ع) را به عنوان وصی او قرار میدهم.
خدا با پیامبر صلیاللهعلیهوآله درباره چیزی که بعدا اتفاق میافتاد حرف زده بود و اختلاف این اُمّت را بعد از او گفته بود. هرکس گمان کند که رسول خدا(ص) بدون اینکه وصیّ خود را مشخص کند از دنیا رفته باشد، به خدا دروغ بسته و نسبت ناروا به پیامبر(ص) داده است.
