حجر بن عدی کندی در روز [جنگ جمل این‌گونه رجز خواند]:
– پروردگارا، علی(ع) را برای ما به سلامت بدار، آن فرخنده نورانی را برای ما به سلامت بدار.
– آن مؤمن، آن موحّد و آن پارسا را، کسی که نه سست اندیشید و نه گمراه شد.
– بلکه هدایت‌گری است موفق و هدایت یافته. و او را نگه‌دار ای پروردگار من و به وسیله حفاظت از او حرمت پیامبر(ص) را حفظ کن!
– یقیناً برای او ولیّ بود، و او را بعد از خود وصیّ خودش قرار داد.
قَالَ ابْنُ أَبِی الْحَدِیدِ فِی شَرْحِ نَهْجِ الْبَلَاغَةِ: وَ قَالَ حُجْرُ بْنُ عَدِیٍّ الْکِنْدِیُّ فِی ذَلِکَ الْیَوْمِ أَیْضاً:
یَا رَبَّنَا سَلِّمْ لَنَا عَلِیّاً *** سَلِّمْ لَنَا الْمُبَارَکَ الْمُضِیَّا
الْمُؤْمِنَ الْمُوَحِّدَ التَّقِیَّا *** لَا خَطِلَ الرَّأْیِ وَ لَا غَوِیّاً
بَلْ هَادِیاً مُوَفَّقاً مَهْدِیّاً *** وَ احْفَظْهُ رَبِّی وَ احْفَظِ النَّبِیَّا
فِیهِ فَقَدْ کَانَ لَهُ وَلِیّاً *** ثُمَّ ارْتَضَاهُ بَعْدَهُ وَصِیّاً
