امام حسن عسکری علیه‌السلام در تفسیر آیات «إنَّ الَّذینَ یَکْتُمونَ ما أنزَلْنا مِنَ الْبَیِّناتِ وَ الْهُدیٰ مِن بَعْدِ ما بَیَّنّاهُ لِلنّاسِ فِی الْکِتابِ أُوْلٰئِکَ یَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَ یَلْعَنُهُمُ اللّاعِنونَ * إلّا الَّذینَ تابواْ وَ أصْلَحواْ وَ بَیَّنواْ فَأُوْلٰئِکَ أتوبُ عَلَیْهِمْ وَ أنَا التَّوّابُ الرَّحیمُ»{کسانی که دلایل روشن، و وسیله هدایتی
رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله: در آیه «فَکَأینْ مِنْ قَرْیةٍ أهْلَکْناها وَ هی‌َ ظالِمَةٌ فَهی خاویةٌ عَلىٰ عُروشِها وَ بِئْرٍ مُعَطَّلَةٍ وَ قَصْرٍ مَشید»{چه شهرهای زیادی که مردمش بدکار بودند و ما نابودشان کردیم و جز ویرانه‌ای از آنها به‌یادگار نماند! چه چاه‌های پرآبی که متروک شدند و قصرهای محکم و مرتفعی
امام باقر علیه‌السلام درباره مفهوم آیات «وَ الَّذینَ یَدْعونَ مِن دونِ اللَّهِ لا یَخْلُقونَ شَیْئاً وَ هُمْ یُخْلَقونَ* أمْواتٌ غَیْرُ أحْیاءٍ وَ ما یَشْعُرونَ أیّانَ یُبْعَثونَ * إلٰهُکُمْ إلٰهٌ واحِدٌ فَالَّذینَ لا یؤْمِنونَ بِالآخِرَةِ قُلوبُهُمْ مُنْکِرَةٌ وَ هُمْ مُسْتَکْبِرونَ * لا جَرَمَ أنَ اللَّهَ یعْلَمُ ما یسِرّونَ وَ ما یعْلِنونَ
امام رضا علیه السلام درباره آیه «فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتی فَطَرَ النّاسَ عَلَیْها»{همان سرشتی که خدا مردم را بر آن آفریده است.}(روم/30) فرمود: منظور از «فطرت» توحید است و نبوت محمّد صلی‌الله‌علیه‌وآله و اینکه علی علیه‌السلام امیرالمؤمنین است. توحید به طرف اینجاست.
محمد بن فضیل: امام موسی کاظم علیه السلام درباره آیه «إنَّهُ لَقَوْلُ رَسولٍ کَریمٍ»{قرآن، گفتار فرستاده‌ای بزرگوار است.}(حاقه/40) فرمود: منظور از «فرستاده‌ای بزرگوار» جبرئیل است که از طرف خدا درباره ولایت علی علیه‌السلام پیغام آورده است. به ایشان عرض کردم: مفهوم آیه «وَ ما هُوَ بِقَوْلِ شاعِرٍ قَلیلًا ما تُؤْمِنونَ»{و
ابن عبّاس: علی علیه‌السلام بزرگ و رهبر آیاتی است که خدا با عبارت «یا أیُّهَا الَّذینَ آمَنواْ» نازل کرد. و خداوند بارها اصحاب محمّد صلی‌الله‌علیه‌وآله را ملامت کرده اما از علی علیه‌السلام فقط به نیکی یاد کرده است.
امام باقر علیه‌السلام: آیه 90 سوره بقره به این شکل بر رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله نازل شد: «بِئْسَمَا اشْتَرَوْاْ بِهِ أنفُسَهُمْ أن یَکْفُرواْ بِما أنزَلَ اللَّهُ [فِی عَلِیٍّ] بَغْیًا أن یُنَزِّلَ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ عَلیٰ مَن یَشاءُ مِنْ عِبادِهِ فَباءوا بِغَضَبٍ عَلیٰ غَضَبٍ وَ لِلْکافِرینَ عَذابٌ مُهین»{آنها در مقابل بهای بدی،
امام صادق علیه‌السلام درباره آیه «رَبَّنا إنَّنا سَمِعْنا مُنادیًا یُنادی لِلْایمانِ أنْ آمِنواْ بِرَبِّکُمْ فَامَنّا»{پروردگارا، ما شنیدیم که دعوت‌کننده‌ای به ایمان دعوت می‌کند که: «به پروردگار خود ایمان بیاورید».}(آل عمران/193) فرمود: منظور امیرالمؤمنین علیه‌السلام است که از آسمان ندا آمد که به پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله ایمان بیاور و او هم به
از امام باقر علیه‌السلام درباره نزول مسأله ولایت در روز غدیر سؤال شد که آیا توسط جبرئیل(ع) و از جانب خدا بوده یا نه؟ ایشان آیات «نَزَلَ بِهِ الرّوحُ الْأمینُ * عَلیٰ قَلْبِکَ لِتَکونَ مِنَ الْمُنذِرینَ * بِلِسانٍ عَرَبیٍّ مُبینٍ»{«روح الامین» آن را به زبان عربی روشن و گویا بر
امام باقر علیه‌السلام درباره آیات «نَزَلَ بِهِ الرّوحُ الْأمینُ * عَلیٰ قَلْبِکَ لِتَکونَ مِنَ الْمُنذِرینَ * بِلِسانٍ عَرَبیٍّ مُبینٍ»{«روح الامین» آن را به زبان عربی روشن و گویا بر دلت نازل کرد، تا از هشداردهندگان باشی}(شعراء/193-195) فرمود: منظور، نزول ولایت امیرالمؤمنین علیه‌السلام است که جبرئیل بر قلب پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله نازل
