حجر بن عدی کندی در روز [جنگ جمل این‌گونه رجز خواند]: – پروردگارا، علی(ع) را برای ما به سلامت بدار، آن فرخنده نورانی را برای ما به سلامت بدار. – آن مؤمن، آن موحّد و آن پارسا را، کسی که نه سست اندیشید و نه گمراه شد. – بلکه هدایت‌گری
سعید بن قیس هَمْدانی که در روز جنگ جمل در سپاه علی علیه‌السلام بود، [این‌گونه رجز خواند]: – شعله آتش چه جنگی افروخته شده! و در روز نبرد نیزه‌ها درهم شکسته است! – به وصی بگو که قحطانیان به کمکت آمده‌اند، آنها را صدا بزن که برای شکست دادن دشمن،
ابوالهیثم بن تیهان که جزء اصحاب جنگ بدر بود، [در جنگ جمل این‌گونه رجز خواند]: – به زیبر و به طلحه بگویید: ما همان‌هایی هستیم که شعارمان انصار پیامبر بودن است. – ما کسانی هستیم که آن کافران قریشی در روز بدر ضرب شست ما را دیده‌اند؛ – در آن
سلمان فارسی: خدمت پیامبر خدا(ص) عرض کردم: یا رسول الله، هر پیامبری یک وصی دارد، وصیّ شما کیست؟ ایشان آن لحظه سکوت کرد، ولی بعداً که من را دید، صدایم زد: سلمان! من هم به سرعت خدمت ایشان رسیدم و گفتم: گوش به فرمانم! پیامبر(ص) فرمود: می‌دانی وصیّ موسی(ع) چه
ابوهارون عبدی: پیش ابوسعید خُدری رفتم و به او گفتم: آیا در جنگ بدر شرکت کردی؟ گفت: بله. گفتم: درباره علی علیه‌السلام و فضیلت او چیزی از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله شنیده‌ای که برای من روایت کنی؟ گفت: بله، رسول خدا(ص) به یک بیماری مبتلا شد که البته بعداً خوب شد.
رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله: خدای عزّوجل، صد و بیست و چهار هزار پیامبر آفرید که من پیش خدا از همه آنها گرامی‌تر هستم و این را از باب فخرفروشی نمی‌گویم. و خدای عزّوجل، صد و بیست و چهار هزار وصی و جانشین آفرید که علی(ع) پیش خدا، گرامی‌ترین و با فضیلت‌ترین
ابو رافع: علی علیه‌السلام از عباس بن عبدالمطلب به خاطر غصب لباس، شمشیر و اسب پیامبر(ص) به ابوبکر شکایت کرد. ابوبکر گفت: عباس! آن زمانی که پیامبر(ص) بچه‌های عبدالمطلب را که تو هم جزء آنها بودی، جمع کرد و به آنها فرمود: کدام یک از شما من را حمایت می‌کند
ابن عباس: پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله [در بستر مرگ بود که] فرمود: ای عباس، ای عموی پیامبر خدا! آیا حاضری وصایت من را قبول کنی و قول‌ها و وعده‌هایم را عملی کنی و دِین من را اَدا کنی؟ عباس گفت: یا رسول الله، این عمویت مردی پیر و عیالوار است و شما
ام هانی دختر ابوطالب: به پیامبر خدا(ص) عرض کردم: یا رسول الله، برادرم علی(ع) من را اذیت می‌کند. پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: علی(ع) هرگز مؤمنی را اذیت نمی‌کند. زمانی که خدا او را خلق می‌کرد، او را مطابق با خُلق و خوی من آفرید. اُمّ هانی! او در زمین و آسمان
ابو رافع: همان روزی که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله از دنیا رفت، [در بستر مرگ و در حال احتضار بود که] از حال رفت و بی‌هوش شد. من پاهای ایشان را گرفتم و شروع کردم به بوسیدن آنها و گریه کردن. یک لحظه، آن حضرت به هوش آمد و گفتم: بعد از
