سلیم بن قیس: به همراه علی علیه‌السلام از صفین بر می‌گشتیم که سپاه در نزدیکی دیر یک نصرانی پیاده شد و از داخل دیر، مردی پیر و خوش‌قیافه بیرون آمد در حالی که کتابی در دستش بود. به صورت سپاهیان نگاه می‌کرد تا اینکه به علی علیه‌السلام رسید و به
رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله: به هر کسی که به من ایمان آورده و تصدیقم کرده وصیت می‌کنم که ولایت علی بن ابی‌طالب را قبول کند، زیرا هر کس ولایت او را پذیرفت، یقیناً ولایت من را پذیرفته و آن کسی که ولایت من را بپذیرد، ولایت خدا را پذیرفته است. هر
سالم بن ابی‌جعد: عده‌ای در حضور جابر بن عبدالله انصاری درباره فضایل علی(ع) بحث و گفت‌وگو می‌کردند. جابر گفت: آیا درباره فضایل او شک دارید؟! یکی از آن جمع گفت: او بدعت گذاشت! جابر هم گفت: فقط کافر یا منافق درباره فضیلت او شک می‌کند. در روایتی دیگر آمده که
جابر بن عبدالله انصاری: در محضر رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله نشسته بودیم که علی علیه‌السلام آمد. رسول خدا(ص) به او نگاه کرد و فرمود: شکر خدایی که شریک ندارد! عرض کردیم: درست است یا رسول الله، شکر خدایی که شریک ندارد، ولی تصوّر می‌کنیم شما چون از چیزی متعجّب شده‌اید، این
انس بن مالک: از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله درباره مفهوم آیات «وَ رَبُّکَ یَخْلُقُ ما یَشاءُ وَ یَخْتارُ ما کانَ لَهُمُ الْخیَرَةُ سُبْحانَ اللَّهِ وَ تَعالیٰ عَمّا یُشْرِکونَ * وَ رَبُّکَ یَعْلَمُ ما تُکِنُّ صُدورُهُمْ وَ ما یُعْلِنونَ»{پروردگار تو هر چه بخواهد می‌آفریند، و هر چه بخواهد برمی‌گزیند. آنان اختیاری ندارند.
امام باقر علیه‌السلام: رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: در سفر معراج، به سدرة المنتهی رسیدم. در محضر پروردگارم خدای عزّوجل ایستادم. به من فرمود: ای محمّد! عرض کردم: پروردگارا، گوش به فرمانم! فرمود: مخلوقات من را امتحان کردی، کدام یک از آن‌ها برای تو مطیع‌تر بود؟ عرض کردم: پروردگارا، علی(ع)! فرمود:
امام باقر علیه‌السلام: روزی رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله سواره در حرکت بود و علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام پیاده. پیامبر(ص) به او فرمود: اباالحسن، یا سوار شو یا برگرد؛ چون که خدا به من دستور داده اگر سواره بودم تو هم سواره باشی و اگر پیاده بودم تو هم پیاده باشی، و
امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام در مورد آیات «مَن جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَیْرٌ مِنْها وَ هُم مِن فَزَعٍ یَوْمَئِذٍ آمِنونَ * وَ مَن جاءَ بِالسَّیِّئَةِ فَکُبَّتْ وُجوهُهُمْ فِی النّار»{آنانی که کار خوب به قیامت بیاورند، بهتر از آن نصیبشان می‌شود و از وحشت روز قیامت در امان‌اند. آن‌هایی هم که کار بد
امام باقر علیه‌السلام درباره مفهوم آیات «وَ الَّذینَ یَدْعونَ مِن دونِ اللَّهِ لا یَخْلُقونَ شَیْئاً وَ هُمْ یُخْلَقونَ* أمْواتٌ غَیْرُ أحْیاءٍ وَ ما یَشْعُرونَ أیّانَ یُبْعَثونَ * إلٰهُکُمْ إلٰهٌ واحِدٌ فَالَّذینَ لا یؤْمِنونَ بِالآخِرَةِ قُلوبُهُمْ مُنْکِرَةٌ وَ هُمْ مُسْتَکْبِرونَ * لا جَرَمَ أنَ اللَّهَ یعْلَمُ ما یسِرّونَ وَ ما یعْلِنونَ
امام باقر علیه‌السلام: منظور از «حسنه» [در قرآن]، ولایت علی علیه‌السلام و محبت اوست و منظور از «سیّئه» [در قرآن]، دشمنی با او و نفرت از او است، و خدا با وجود دشمنی و نفرت از او، هیچ عملی را از انسان نمی‌پذیرد. منظور از آیه «وَ مَن یَقْتَرِفْ حَسَنَةً
