امام باقر علیه‌السلام: رسول خدا صلی الله علیه و آله آب وضو طلبید. وقتی از انجام وضو فارغ شد، دست علی بی ابی طالب علیه‌السلام را در دست خود گرفت و فرمود: «أَنْتَ مُنْذِرٌ»{تو هشدار دهنده‌ای}(رعد/7). سپس دست علی بن ابی طالب علیه‌السلام را روی سینه خود گذاشت و فرمود:
امام باقر علیه‌السلام درباره تأویل آیه «وَ شاقّواْ الرَّسولَ مِن بَعْدِ ما تَبَیَّنَ لَهُمُ الهُدیٰ»{پس از آنکه راه هدایت بر آنان آشکار شد، با پیامبر در افتادند}(محمد/32) فرمود: در مورد علی بن ابی طالب علیه‌السلام نازل شده است.
امام باقر علیه‌السلام: آیه «وَ الَّذینَ کَفَرواْ أوْلیاؤُهُمُ الطّاغوت){کسانی که کافر شده‌اند، سرورانشان [همان] طاغوتند}(بقره/257) درباره دشمنان اهل بیت و دنباله‌روان آنها نازل شده است. اینان مردم را از نور که همان ولایت علی علیه‌السلام است بیرون آورده و به تاریکی روی آوردند که همان پذیرش ولایت دشمنان ایشان است.
امام باقر و امام صادق علیهماالسلام درباره آیه «لِیُخْرِجَکُم مِنَ الظُّلُماتِ إلَی النّور»(احزاب/43) می‌فرمایند: یعنی از [تاریکی] کفر به [نور] ایمان که همان ولایت علی علیه‌السلام است.
جابر جُعفی: از امام باقر علیه‌السلام پرسیدم آیه «وَ مَن یُعْرِضْ عَن ذِکْرِ رَبِّهِ یَسْلُکْهُ عَذابًا صَعَدًا»{هر کس از یاد پروردگار خود دل بگرداند، او را در قید عذابی [روز]افزون در خواهد آورد}(جن/17) به چه معنی است؟ فرمود: «هرکه از علی علیه‌السلام روی‌گردان شود، خداوند او را در قید عذابی
امام باقر علیه‌السلام درباره آیه «إذا ناجَیْتُمُ الرَّسولَ فَقَدِّمواْ بَیْنَ یَدَیْ نجْواکُمْ صَدَقَه»{هنگامی که می‌خواهید با رسول خدا نجوا کنید، قبل از آن صدقه‌ای بدهید}(مجادله/12) فرمود: علی علیه‌السلام برای ملاقات با رسول خدا صلی الله علیه و آله صدقه داد و سپس این آیه با آیه [بعد]: «ءَ أشْفَقْتُمْ أن
امام باقر علیه‌السلام درباره آیه «وَ أنَّ هذا صِراطی مُسْتَقیمًا فَاتَّبِعوهُ وَ لا تَتَّبِعواْ السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِکُمْ عَن سَبیلِه»{[بدانید] این است راه راست من پس، از آن پیروی کنید. و از راه ها[ی دیگر] که شما را از راه وی پراکنده می سازد پیروی نکنید.}(انعام/153) فرمود: آیا می‌دانید «صراطی مستقیما»
جابر بن عبدالله انصاری: امام باقر علیه‌السلام درباره معنی «سَبیلِ اللَّهِ» در آیه «وَ لَئِن قُتِلْتُمْ فی سَبیلِ اللَّهِ أوْ مُتُّم …»{اگر در راه خدا کشته شوید یا بمیرید…}(آل عمران/157) فرمود: جابر، آیا می‌دانی «سبیل الله» چیست؟ عرض کردم: نه به خدا، اکنون آن را از شما می‌شنوم! فرمود: «سبیل
امام باقر علیه‌السلام درباره مفهوم آیه 44 سوره انعام می‌فرماید: «فَلَمّا نَسواْ ما ذُکِّرواْ بِه»{هنگامی که آنچه را به آنها یادآوری شده بود فراموش کردند} یعنی: هنگامی که ولایت علی علیه‌السلام را که به آن امر شده بودند، رها ساختند. «فَتَحْنا عَلَیْهِمْ أبْوابَ کُلِّ شَیْءٍ»{درهای همه چیز را به روی
امام باقر علیه‌السلام: آیه «إنَّکَ لَتَهْدی إلی صِراطٍ مُسْتَقیم»(شوری/52) به معنای این است که: تو مردم را امر به پذیرش ولایت علی علیه‌السلام می‌کنی و آنان را به آن دعوت می‌نمایی و او بر صراط مستقیم است.
