اصبغ بن نباته: عایشه حدیثی از پیامبر(ص) نقل کرد که: «علی(ع) بهترین انسانهاست. هرکس قبول نداشته باشد مطمئناً کافر شده و هر که قبول داشته باشد، یقیناً شاکر خداست». به او گفتند: پس چرا با علی(ع) جنگیدی؟ گفت: من سرخود با او نجنگیدم، بلکه طلحه و زبیر من را وادار
حارث بن عبدالله هَمْدانی: علی علیه‌السلام فرمود: ما اهل بیت با دیگر مردم قابل مقایسه نیستیم. اینجا بود که مردی بلند شد و پیش ابن عبّاس رفت و به او ماجرا را تعریف کرد. ابن عباس گفت: علی(ع) راست می‌گوید. مگر غیر از این است که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله هم قابل
امام باقر علیه‌السلام: پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله به علی علیه‌السلام فرمود: مصداق آیه «إنَّ الَّذینَ آمَنواْ وَ عَمِلواْ الصّالِحاتِ أُوْلائِکَ هُمْ خَیرُ الْبَریَّه»{کسانی که ایمان آورده و عمل صالح انجام داده‌اند، بهترین خلق خدا هستند}(بیّنه/۷) تو و شیعیان تو هستند، و وعده من و شما بر سرحوض کوثر است که وقتی مردم
امام باقر علیه‌السلام: اولین وصی بر روی زمین، هبة الله پسر آدم(ع) بود. و هر پیامبری که از دنیا رفت یک وصی داشته است. و تعداد پیامبران صد و بیست و چهار هزار نفر بوده است که پنج نفر از آنها اولوالعزم هستند: نوح، ابراهیم، موسی، عیسی و محمّد صلوات
پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: با فضیلت‌ترین افراد اُمّت من، علی(ع) است.
رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله: خدای عزّوجل، صد و بیست و چهار هزار پیامبر آفرید که من پیش خدا از همه آنها گرامی‌تر هستم و این را از باب فخرفروشی نمی‌گویم. و خدای عزّوجل، صد و بیست و چهار هزار وصی و جانشین آفرید که علی(ع) پیش خدا، گرامی‌ترین و با فضیلت‌ترین
ابن عباس: پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله [در بستر مرگ بود که] فرمود: ای عباس، ای عموی پیامبر خدا! آیا حاضری وصایت من را قبول کنی و قول‌ها و وعده‌هایم را عملی کنی و دِین من را اَدا کنی؟ عباس گفت: یا رسول الله، این عمویت مردی پیر و عیالوار است و شما
ام هانی دختر ابوطالب: به پیامبر خدا(ص) عرض کردم: یا رسول الله، برادرم علی(ع) من را اذیت می‌کند. پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: علی(ع) هرگز مؤمنی را اذیت نمی‌کند. زمانی که خدا او را خلق می‌کرد، او را مطابق با خُلق و خوی من آفرید. اُمّ هانی! او در زمین و آسمان
ابن عباس: جبرئیل در حالی نزد رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله آمد که علی علیه‌السلام پیش ایشان بود. جبرئیل گفت: این بهترینِ اوصیاست.
ابو رافع: همان روزی که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله از دنیا رفت، [در بستر مرگ و در حال احتضار بود که] از حال رفت و بی‌هوش شد. من پاهای ایشان را گرفتم و شروع کردم به بوسیدن آنها و گریه کردن. یک لحظه، آن حضرت به هوش آمد و گفتم: بعد از
