پیامبر

عبیدالله بن عبدالله کندی: معاویه بعد از انجام حج به مدینه آمد، در شرایطی که صحابه پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله در آن‌جا بسیار بودند. در مجلسی که بین عبدالله بن عباس و عبدالله بن عمر نشسته بود، با دست به پای ابن عباس زد و گفت: برای خلافت از پسر عموی تو

رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله: حق با این مرد -علی علیه‌السلام- است و وقتی او نباشد، حق هم نابود خواهد شد.

رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله: بعد از من فتنه‌ای به پا خواهد شد. اگر این‌طور شد، در کنار علی بن ابی‌طالب باشید که او جداکننده بین حق و باطل است.

رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله: ولایت علی بن ابی‌طالب ولایت خدای عزّوجل و محبّت او عبادت خداست و پیروی از او واجب است.

رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله: به هر کسی که به من ایمان آورده و تصدیقم کرده وصیت می‌کنم که ولایت علی بن ابی‌طالب را قبول کند، زیرا هر کس ولایت او را پذیرفت، یقیناً ولایت من را پذیرفته و آن کسی که ولایت من را بپذیرد، ولایت خدا را پذیرفته است. هر

انس بن مالک: خدمتکار پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله بودم. هر وقت پیش ایشان از علی(ع) یاد می‌شد، شادی در چهره مبارکشان پیدا می‌شد. یک‌بار، مردی از فرزندان عبدالمطلّب وارد شد و نشست و پشت سر علی(ع) شروع به بدگویی کرد به طوری که رنگ چهره پیامبر(ص) هر لحظه تغییر می‌کرد. اما طولی

رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله: هر کس از علی(ع) جدا شود، از من جدا شده و کسی که از من جدا شود، از خدا جدا شده است. یا علی، هر کس با تو مخالفت کند، با من مخالفت کرده و کسی که با من مخالفت کند، با خدا مخالفت کرده است.

رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله: ای علی، هرکس از تو فرمان ببرد از من فرمان‌برداری کرده است و کسی که از من فرمان ببرد، خدا را اطاعت کرده است. و هر کس از تو نافرمانی کند، از من نافرمانی کرده است و کسی که از من نافرمانی کند، از خدا نافرمانی کرده

اُمّ سلمه: شنیدم رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: علی با حقّ است و حق هم با علی است، و این دو از هم جدا نمی‌شوند تا اینکه روز قیامت در کنار حوض پیش من بیایند.