جابر بن عبدالله انصاری: به همراه پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله وارد مکّه شدیم، در حالی که درون کعبه و اطراف آن 360 بت وجود داشت. پیامبر(ص) دستور داد همه آن بت‌ها را به زمین بکوبند، و این کار انجام شد. درون کعبه بتی بلند به نام «هُبَل» وجود داشت. پیامبر(ص) نگاهی به
جابر بن عبدالله انصاری: پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله، ولید بن عقبه را [برای جمع‌آوری زکات] پیش بنی‌ولیعه فرستاد. بین ولید و آنها در زمان جاهلیت، دشمنی و کدورتی ایجاد شده بود. وقتی ولید به بنی ولیعه رسید، به استقبالش رفتند تا بفهمند برای چه آمده است. ولی ولید احساس خطر کرد و
سالم بن ابی‌جعد: عده‌ای در حضور جابر بن عبدالله انصاری درباره فضایل علی(ع) بحث و گفت‌وگو می‌کردند. جابر گفت: آیا درباره فضایل او شک دارید؟! یکی از آن جمع گفت: او بدعت گذاشت! جابر هم گفت: فقط کافر یا منافق درباره فضیلت او شک می‌کند. در روایتی دیگر آمده که
جابر بن عبدالله انصاری: وقتی آیه «إنَّ الَّذینَ آمَنواْ وَ عَمِلواْ الصّالِحاتِ أُوْلائِکَ هُمْ خَیرُ الْبَریَّه»{کسانی که ایمان آورده و عمل صالح انجام داده‌اند، بهترین خلق خدا هستند}(بیّنه/۷) نازل شد، پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: «بهترین خلق خدا» علی(ع) است. و هر وقت علی علیه‌السلام می‌آمد، صحابه پیامبر(ص) می‌گفتند:«بهترین خلق خدا» آمد.
امام باقر علیه‌السّلام: از جابر بن عبدالله انصاری درباره علی علیه‌السّلام سؤال شد. گفت: به خدا قسم، او امیر مؤمنان است، مایه بلا و امتحان منافقان است و شمشیرش بر سر ستمگران، عهد‌شکنان و خوارج، مایه نابودی است. این حدیث را از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله شنیده‌ام که اگر دروغ بگویم
جابر بن عبدالله انصاری: از امام باقر علیه‌السّلام پرسیدم: قربانت شوم، چرا به علی علیه‌السّلام «امیرالمؤمنین» گفته شد؟ ایشان فرمود: چون آن حضرت، به مردم از علم و دانش غذا می‌دهد. نشنیده‌ای خدای عزّوجل در قرآن می‌فرماید: «وَ نَمیرُ أهْلَنا»{و برای خانواده خود غذا بیاوریم}(یوسف/65)؟! پ.ن(1): در واقع، امام
ابوهارون عبدی: از جابر بن عبدالله انصاری درباره معنای کلام رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله که به علی علیه‌السلام فرمود: «منزلت و جایگاه تو پیش من، مثل منزلت هارون(ع) نسبت به موسی(ع) است، با این تفاوت که بعد از من پیامبری نمی‌آید» پرسیدم. گفت: به خدا قسم، با این جمله، او را
جابر بن عبدالله انصاری: در حالی که ما در مسجد دراز کشیده بودیم، رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله با خوشه خرمایی که در دست داشت پیش ما آمد و فرمود: در مسجد می‌خوابید؟! گفتیم: دراز کشیده‌ایم، علی(ع) هم با ما دراز کشیده است. رسول خدا(ص) فرمود: بیا علی، هرکاری که برای من
جابر بن عبدالله انصاری: در محضر رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله نشسته بودیم که علی علیه‌السلام آمد. رسول خدا(ص) به او نگاه کرد و فرمود: شکر خدایی که شریک ندارد! عرض کردیم: درست است یا رسول الله، شکر خدایی که شریک ندارد، ولی تصوّر می‌کنیم شما چون از چیزی متعجّب شده‌اید، این
جابر بن عبدالله انصاری: رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: مردم از درختان مختلف هستند، و من و علی(ع) از یک درخت هستیم. بعد، پیامبر(ص) آیه «وَ جَنّاتٌ مِنْ أعْنَابٍ وَ زَرْعٌ وَ نَخیلٌ صِنْوانٌ وَ غَیْرُ صِنْوانٍ یُسْقیٰ بِماءٍ واحِد»{باغهایی از انگور و زراعت و نخلها، که گاه بر یک پایه
