اسود بن یزید نخعی و علقمة بن قیس نخعی: در بازگشت از صفین پیش ابو ایوب انصاری رفتیم و گفتیم: خدا در بین همه مردم، به خاطر میزبانی از محمّد صلی‌الله‌علیه‌وآله در خانه‌ات و ساکن شدن شترش بر در خانه‌ات، به تو کرامت بخشید و این، نشانه برتری تو است
اسود بن یزید نخعی و علقمة بن قیس نخعی: پیش ابوایوب انصاری رفتیم و گفتیم: ابو ایوب، خدای عزّوجل تو را اکرام کرده که میزبان و مهماندار پیامبر(ص) شدی و این خود [به تنهایی] فضیلتی از طرف خداست که تو را با آن برتری داده است. حالا به ما بگو
علقمه بن قیس: روزی در جنگ صفین، مردی از سپاه شام، غرق در سلاح، و قرآنی بر سر، در حالی که آیات «عَمَّ یَتَساءَلونَ * عَنِ النَّبَإِ الْعَظیمِ»{درباره چه چیز از یکدیگر می‌پرسند؟! از آن خبر بزرگ}(نبأ/1-2) را می‌خواند، حریف می‌طلبید. خواستم به جنگ او بروم اما علی علیه‌السلام به
علقمه بن قیس: امیرالمؤمنین علیه السلام بر منبر کوفه خطبه لؤلؤیه را برای ما ایراد کرد و در پایان سخنانش فرمود: بدانید که من به زودی مسافرم و به سوی غیب می‌روم. مواظب فتنه امویان و حکومت کسروی و کشتن آن چه خدا زنده کرده و زنده کردن آن چه
