اسود بن یزید نخعی و علقمة بن قیس نخعی: پیش ابوایوب انصاری رفتیم و گفتیم: ابو ایوب، خدای عزّوجل تو را اکرام کرده که میزبان و مهماندار پیامبر(ص) شدی و این خود [به تنهایی] فضیلتی از طرف خداست که تو را با آن برتری داده است. حالا به ما بگو چه شده که در کنار علی بن ابی‌طالب با کسانی می‌جنگی که «لا إله إلّا الله» می‌گویند؟!(1)
ابو ایوب گفت: من برای شما به خدای عزّوجل قسم می‌خورم که رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله در همین خانه‌ای که الآن شما با من هستید، با من بود و علی علیه‌السلام در سمت راست او نشسته بود و من هم در سمت چپ آن حضرت نشسته بودم و انس بن مالک هم روبه‌روی ایشان ایستاده بود و کسی دیگر با ما نبود. در آن لحظه در زدند. پیامبر(ص) فرمود: انس، ببین پشت در کیست؟ انس رفت و متوجه شد که عمّار یاسر پشت در است. پیامبر(ص) فرمود: در را برای عمّار پاک‌نهاد باز کن!
بعد، عمّار وارد شد و به رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله سلام کرد. پیامبر(ص) به او خوش‌آمد گفت و فرمود: عمّار، بعد از من فتنه‌ای مصیبت‌بار در اُمّتم اتفاق می‌افتد به طوری که به روی هم شمشیر می‌کشند و هم‌دیگر را می‌کشند و از هم متنفر می‌شوند. اگر آن فتنه را درک کردی، در کنار این أصلع(2) که سمت راست من است باش؛ و اگر دیدی که همه مردم به یک راه رفتند و علی(ع) به راه دیگری رفت، قدم در راه علی(ع) بگذار و کاری به مردم نداشته باش.
ای عمّار، حقیقتاً علی(ع) تو را از راه هدایت برنمی‌گرداند و به نابودی راهنمایی نمی‌کند.
ای عمّار، اطاعت از علی(ع) اطاعت از من است و اطاعت از من، اطاعت از خدای عزّوجل است.
پ.ن(1): منظور جنگ صفین است.
پ.ن(2): «أصلع» به معنای کسی است که موهای سرش ریخته و طاس است. این لقب در بعضی روایات و زیارات برای امیرالمؤمنین علیه‌السلام ذکر شده است. برای این صفت، معنای کنایی در نظر گرفته شده و آن را به معنی بریده از شرک دانسته‌اند.
