اداری

پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: با فضیلت‌ترین افراد اُمّت من، علی(ع) است.

رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله: خدای عزّوجل، صد و بیست و چهار هزار پیامبر آفرید که من پیش خدا از همه آن‌ها گرامی‌تر هستم و این را از باب فخرفروشی نمی‌گویم. و خدای عزّوجل، صد و بیست و چهار هزار وصی و جانشین آفرید که علی(ع) پیش خدا، گرامی‌ترین و با فضیلت‌ترین

ابن عباس: جبرئیل در حالی نزد رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله آمد که علی علیه‌السلام پیش ایشان بود. جبرئیل گفت: این بهترینِ اوصیاست.

سلمان فارسی: رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله به من فرمود: ای سلمان، درباره وصی و جانشین من در بین اُمّتم پرسیدی، می‌دانی موسی(ع) چه کسی را وصیّ خود کرد؟ عرض کردم: خدا و پیامبر خدا بهتر می‌دانند. پیامبر(ص) فرمود: یوشع(ع) را وصی خود کرد، چون داناترین فرد اُمّتش بود. وصیّ من و

عامر بن واثله: علی علیه‌السلام به اصحاب شورا(1) فرمود: من شما را به خدا قسم می‌دهم که آیا رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله غیر از من وصی داشته است؟ همه گفتند: نه به خدا!   پ.ن(1): شورایی شش نفره از صحابه برای انتخاب خلیفه سوم که نتیجه آن، انتخاب عثمان بن عفان

پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله در روز صلح حدیبیه در حالی که دست علی علیه‌السّلام را در دست گرفته بود، با صدای بلند فرمود: این مرد، امیر نیکوکاران است و قاتل کفّار است. هر کس او را یاری کند، پیروز است و هر کسی که او را رها کند، خوار و ذلیل می‌شود.

ابن عباس: علّت نامیدن علی علیه‌السلام به «امیرالمؤمنین» آن است که او اولین کسی بود که ایمان آورد.

مردی امام صادق علیه‌السّلام را با لقب «یا امیرالمؤمنین» خطاب کرد. ایشان فرمود: این حرف را نزن! هر کس [غیر از امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام] راضی باشد که او را به این نام صدا بزنند، خدا او را به گرفتاری ابوجهل مبتلا می‌کند.

امام صادق علیه‌السّلام: وقتی که مردم با ابوبکر بیعت می‌کردند، بُریده اسلمی غایب و در شام بود. وقتی برگشت، پیش ابوبکر رفت و گفت: ای ابوبکر، فراموش کردی که به پیامبر(ص) بر ما تکلیف کرد که به علی(ع) به عنوان امیرالمؤمنین سلام بدهیم؟ ابوبکر گفت: بُریده! تو غایب بودی و