دیگران ملامت شدند ولی علی(ع) نه!
ابن عبّاس: علی علیه‌السلام بزرگ و رهبر آیاتی است که خدا با عبارت «یا أیُّهَا الَّذینَ آمَنواْ» نازل کرد. و خداوند بارها اصحاب محمّد صلی‌الله‌علیه‌وآله را ملامت کرده اما از علی علیه‌السلام فقط به نیکی یاد کرده است.
ابن عبّاس: علی علیه‌السلام بزرگ و رهبر آیاتی است که خدا با عبارت «یا أیُّهَا الَّذینَ آمَنواْ» نازل کرد. و خداوند بارها اصحاب محمّد صلی‌الله‌علیه‌وآله را ملامت کرده اما از علی علیه‌السلام فقط به نیکی یاد کرده است.
ابوحمزه ثمالی: امام باقر علیه‌السلام آیه 170 سوره نساء را این‌طور قرائت کرد: «یا أیُّها النّاسُ قَدْ جاءَکُمُ الرَّسولُ بِالْحَقِّ مِن رَبِّکُمْ [فِی وَلَایَةِ عَلِیٍّ] فَآمِنواْ خَیراً لَکُمْ وَ إن تَکْفُرواْ [بِوِلایَتِهِ] فَإنَّ لِلَّهِ ما فِی السَّماواتِ وَ الْأرْضِ وَ کانَ اللَّهُ عَلیمًا حَکیمًا»{ای مردم! پیامبر، حق را [درباره ولایت
جابر جُعفی: از امام باقر علیه‌السلام درباره آیه «فَلَمّا جاءَهُم ما عَرَفواْ کَفَرواْ بِهِ فَلَعْنَةُ اللَّهِ عَلَی الْکافِرین»{هنگامی که این کتاب و پیامبری را که از قبل شناخته بودند نزد آنها آمد، به او کافر شدند؛ لعنت خدا بر کافران}(بقره/89) پرسیدم، فرمود: تفسیر باطن آن این است: وقتی بر آنچه
امام صادق علیه‌السلام: به خدا قسم، منظور آیه «أُوْلٰئِکَ الَّذینَ یَعْلَمُ اللَّهُ ما فی قُلوبِهِمْ فَأعْرِضْ عَنْهُمْ وَ عِظْهُمْ وَ قُل لَهُمْ فی أنفُسِهِمْ قَوْلاً بَلیغًا»{خدا می‌داند در دلشان چه می‌گذرد. پس، از آنها کناره بگیر، ولی پندشان بده و وقتی تنها هستند، با سخنانی شفاف راهنمایی‌شان کن.}(نساء/63) فلانی و
جابر جُعفی: از امام باقر علیه‌السلام درباره تفسیر آیه «وَ آمِنواْ بِما أنزَلْتُ مُصَدِّقًا لِما مَعَکُمْ وَ لا تَکونواْ أوَّلَ کافِرٍ بِه»{به آنچه نازل کرده‌ام ایمان بیاورید، که نشانه‌های آن، با آنچه در کتابهای شماست، مطابقت دارد. و اولین منکر آن نباشید}(بقره/41) پرسیدم که آیا در معنای باطنی، منظور فلانی
سماعة بن مهران: از امام صادق علیه‌السلام درباره منظور آیه «وَ أوْفواْ بِعَهْدی أُوفِ بِعَهْدِکُم»{به پیمانم وفا کنید، تا به پیمانتان وفا کنم.}(بقره/40) سؤال کردم. ایشان فرمود: یعنی به ولایت علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام که از طرف خدا واجب شده است، وفا کنید، من هم به دادن بهشت به شما
امام صادق علیه‌السلام درباره آیه «رَبَّنا إنَّنا سَمِعْنا مُنادیًا یُنادی لِلْایمانِ أنْ آمِنواْ بِرَبِّکُمْ فَامَنّا»{پروردگارا، ما شنیدیم که دعوت‌کننده‌ای به ایمان دعوت می‌کند که: «به پروردگار خود ایمان بیاورید».}(آل عمران/193) فرمود: منظور امیرالمؤمنین علیه‌السلام است که از آسمان ندا آمد که به پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله ایمان بیاور و او هم به
از امام باقر علیه‌السلام درباره نزول مسأله ولایت در روز غدیر سؤال شد که آیا توسط جبرئیل(ع) و از جانب خدا بوده یا نه؟ ایشان آیات «نَزَلَ بِهِ الرّوحُ الْأمینُ * عَلیٰ قَلْبِکَ لِتَکونَ مِنَ الْمُنذِرینَ * بِلِسانٍ عَرَبیٍّ مُبینٍ»{«روح الامین» آن را به زبان عربی روشن و گویا بر
امام باقر علیه‌السلام درباره آیات «نَزَلَ بِهِ الرّوحُ الْأمینُ * عَلیٰ قَلْبِکَ لِتَکونَ مِنَ الْمُنذِرینَ * بِلِسانٍ عَرَبیٍّ مُبینٍ»{«روح الامین» آن را به زبان عربی روشن و گویا بر دلت نازل کرد، تا از هشداردهندگان باشی}(شعراء/193-195) فرمود: منظور، نزول ولایت امیرالمؤمنین علیه‌السلام است که جبرئیل بر قلب پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله نازل
امام صادق علیه‌السلام درباره آیه «أ لَمْ نَشْرَحْ لَکَ صَدْرَک»{مگر ما ظرفیت تو را برای مسئولیت سنگینت بیشتر نکردیم؟!}(انشراح/1) فرمود: منظور، شرح صدر رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله به واسطه ولایت امیرالمؤمنین علیه‌السلام است.
