امام باقر علیه‌السلام درباره آیه «یا أیُّهَا الَّذینَ آمَنواْ اسْتَجیبواْ لِلَّهِ وَ لِلرَّسولِ إذا دَعاکُمْ لِما یُحْییکُم»{ای اهل ایمان! هنگامی که خدا و پیامبرش شما را به حقایقی که به شما زندگی می‌بخشد، دعوت می‌کنند اجابت کنید}(انفال/24) فرمود: این آیه درباره ولایت علی علیه‌السلام نازل شده است.
امام باقر علیه‌السلام: آیه 24 سوره نحل به این شکل توسط جبرئیل نازل شد: «وَ إذا قیلَ لَهُم ماذا أنزَلَ رَبُّکُمْ [فی عَلیٍّ] قالواْ أساطیرُ الْأوَّلین»{هنگامی که به آنها گفته شود: پروردگار شما [درباره علی] چه نازل کرده است؟ می‌گویند: اینها همان افسانه‌های دروغین پیشینیان است!»}.
امام رضا علیه السلام درباره آیه «فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتی فَطَرَ النّاسَ عَلَیْها»{همان سرشتی که خدا مردم را بر آن آفریده است.}(روم/30) فرمود: منظور از «فطرت» توحید است و نبوت محمّد صلی‌الله‌علیه‌وآله و اینکه علی علیه‌السلام امیرالمؤمنین است. توحید به طرف اینجاست.
امام باقر علیه‌السلام: منظور از «حسنه» [در قرآن]، ولایت علی علیه‌السلام و محبت اوست و منظور از «سیّئه» [در قرآن]، دشمنی با او و نفرت از او است، و خدا با وجود دشمنی و نفرت از او، هیچ عملی را از انسان نمی‌پذیرد. منظور از آیه «وَ مَن یَقْتَرِفْ حَسَنَةً
ابو عبدالله جدلی: امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام درباره مفهوم آیه «مَن جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَیر مِنها وَ مَن جاءَ بِالسَّیِّئَةِ فَلا یُجْزیٰ إلّا مِثْلَها»{هر کس کار نیکی به‌جا آورد، ده برابر آن پاداش دارد، و هر کس کار بدی انجام دهد، فقط به مانند آن، کیفر خواهد دید و ستمی بر
ابن عباس: مفهوم آیه «وَ مَنْ أعْرَضَ عَن ذِکْری فَإنَّ لَهُ مَعیشَةً ضَنکاً وَ نَحْشُرُهُ یَوْمَ الْقیامَةِ أعْمیٰ»{هر کس از یاد من روگردان شود، زندگی سخت و تنگی خواهد داشت و روز قیامت، او را نابینا محشور می‌کنیم!}(طه/124) این است که هرکس ولایت علی علیه‌السلام را رها کند، خدا او
امام صادق علیه‌السلام درباره آیه «وَ هُدواْ إلَی الطَّیِّبِ مِنَ الْقَوْل»{به گفتار پاک هدایت می‌شوند.}(حج/24) فرمود: منظور حمزه، جعفر، عبیده، سلمان، ابوذر، مقداد و عمّار بودند که به سوی امیرالمؤمنین علیه‌السلام هدایت شدند.
امام صادق علیه‌السلام آیه «وَ یَسْتَنبِئونَکَ أحَقٌّ هُوَ قُلْ إی وَ رَبّیِ إنَّهُ لَحَق»{از تو می‌پرسند: آیا آن حقّ است؟ بگو: «بله، به پروردگارم قسم، قطعاً حقّ است}«یونس/53) را این‌طور معنا فرمود: «ای محمّد، مردم مکه از تو درباره علی بن ابی‌طالب سؤال می‌پرسند که آیا او امام است؟ بگو:
عمرو بن قاسم: از امام صادق علیه‌السلام شنیدم که بعد از یاد کردن از صحابه پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله این آیه را تلاوت کرد: «أفَمَن یَهْدی إلَی الْحَقِّ أحَقُّ أن یُتَّبَعَ أمَّن لا یَهِدّی إلّا أن یُهْدیٰ فَما لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمونَ»{آیا کسی که به سوی حق هدایت می‌کند برای پیروی شایسته‌تر است،
امام باقر علیه‌السلام در مورد آیه «یُریدُ اللَّهُ بِکُمُ الْیُسْرَ وَ لا یُریدُ بِکُمُ الْعُسْر»{خدا برای شما آسانی می‌خواهد و برای شما دشواری نمی‌خواهد.}(بقره/185) فرمود: منظور از «آسانی» علی علیه‌السلام و منظور از «دشواری» فلانی و فلانی هستند. پس، هر که فرزند آدم باشد، داخل ولایت فلانی و فلانی نمی‌شود
