امام باقر علیه‌السلام درباره آیه «وَ إذا قیلَ لَهُمُ ارْکَعواْ لا یَرْکَعون»{وقتی به آنان گفته می‌شود: رکوع کنید، رکوع نمی‌کنند}(مرسلات/48) فرمود: این آیه دارای معنای باطنی است. یعنی وقتی به ناصبیان گفته شود علی علیه‌السلام را به ولایت بپذیرید، قبول نمی‌کنند.
رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله: در آیه «اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقیم»{ما را به راه راست هدایت کن}(فاتحه/6)، منظور از «راه راست» دین خداست که جبرئیل آن را بر محمّد(ص) نازل کرده است. و منظور از آیه «صِراطَ الَّذینَ أنْعَمْتَ عَلَیْهِمْ غَیْرِ الْمَغْضوبِ عَلَیْهِمْ وَ لَا الضّالّین»(فاتحه/7)، شیعیان علی علیه السلام هستند که از
نعمان بن بشیر: شبی پیش علی بن ابی‌طالب(ع) به شب‌نشینی نشسته بودیم که این آیه تلاوت شد: «إنَّ الَّذینَ سَبَقَتْ لَهُم مِنّا الْحُسْنیٰ أُوْلٰئِکَ عَنْها مُبْعَدونَ * لا یَسْمَعونَ حَسیسَها وَ هُمْ فی مَا اشْتَهَتْ أنفُسُهُمْ خالِدون»{بی‌تردید کسانی که پیش‌تر، از سوی ما وعده نیک به آنان داده‌اند، از دوزخ
امام موسی بن جعفر علیهماالسلام: از پدرم درباره آیه «یَوْمَئِذٍ یَتَّبِعونَ الدّاعیَ لا عِوَجَ لَهُ»{در آن روز، همه از دعوت‌کننده الهی پیروی می‌کنند، و قدرت مخالفت با او را نخواهند داشت}(طه/108) سؤال کردم. ایشان فرمود: منظور از «دعوت‌کننده الهی» امیرالمؤمنین علیه‌السلام است.
امام باقر علیه السلام: مفهوم آیه «هُنالِکَ الْوَلایةُ لِلَّهِ الْحَقِ هُوَ خَیرٌ ثَواباً وَ خَیرٌ عُقْباً»{در آنجا ثابت شد که ولایت از آنِ خداوند بر حق است. اوست که برترین ثواب، و بهترین عاقبت را دارد!}(کهف/44) ولایت علی علیه‌السلام است.
ابن عباس: مصداق آیه «أ فَمَن یَعْلَمُ أنَّما أُنزِلَ إلَیْکَ مِن رَبِّکَ الْحَقُّ کَمَنْ هُوَ أعْمیٰ إنَّما یَتَذَکَّرُ أُوْلُواْ الْألْباب»{آنانی که حقانیتِ گفته‌هایی را درک می‌کنند که از طرف خدا فرستاده شده، آیا مثل کوردل‌هایی هستند که از درک حقایق عاجزند؟! تنها، خردمندانِ روشن‌دل به‌خود می‌آیند}(رعد/19) علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام
امام باقر علیه‌السلام آیه «وَ یَسْتَنبِئونَکَ أحَقٌّ هُوَ قُلْ إی وَ رَبّی إنَّهُ لَحَق»{از تو می‌پرسند: آیا آن حقّ است؟ بگو: «بله، به پروردگارم قسم، قطعاً حقّ است}«یونس/53) را این‌طور معنا فرمود: ای محمّد، از تو می‌پرسند که آیا علی(ع) وصیّ توست؟ فرمود: بله، به پروردگارم قسم که او وصیّ
زبیر بن عوام: رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله با نزول آیه «یا أیُّهَا النَّبیُّ إذا جاءَکَ الْمُؤْمِناتُ یُبایِعْنَک … فَبایعْهُنَ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُنَ اللَّهَ»{ای پیامبر، وقتی زنان باایمان نزد تو آیند که با تو بیعت کنند، با آنها بیعت کن و برای آنان از درگاه خداوند آمرزش بخواه}(ممتحنه/12)، زنان را به بیعت
ابن عباس: آیه «وَ ارْکَعواْ مَعَ الرّاکِعین»{با رکوع‌کنندگان رکوع کنید!}(بقره/43) اختصاصاً درباره محمّد صلی‌الله‌علیه‌وآله و علی علیه‌السلام نازل شده است. این دو نفر، اولین کسانی بودند که نماز خواندند و به رکوع رفتند.
مجاهد بن جبر: آیه «أ فَمَن وَعَدْناهُ وَعْدًا حَسَنًا فَهُوَ لاقیه»{کسی که وعده نیکو به او داده‌ایم و او به آن خواهد رسید.}(قصص/61) درباره علی علیه‌السلام و حمزه نازل شد.
