قیس بن ابی‌حازم: مردی از معاویه سؤالی پرسید. معاویه گفت: آن را از علی بن ابی‌طالب(ع) بپرس که او اعلم است. آن مرد گفت: یا امیرالمؤمنین! جواب تو را از جواب علی(ع) بیشتر دوست دارم! معاویه گفت: چه حرف بدی درباره او گفتی! چقدر پستی به خرج دادی! تو از
سعد بن ابی‌وقّاص: معاویه به من گفت: آیا علی(ع) را دوست داری؟ گفتم: چطور او را دوست نداشته باشم در حالی که شنیدم رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله به او فرمود: تو پیش من، منزلت و جایگاه هارون(ع) را نسبت به موسی(ع) داری، با این تفاوت که بعد از من پیامبری نمی‌آید.
سعد بن ابی‌وقّاص: معاویة بن ابی‌سفیان به من گفت: چرا به ابوتراب ناسزا نگفتی؟ گفتم: تا وقتی که سه جمله رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله را درباره او به خاطر می‌آورم، هرگز به او ناسزا نمی‌گویم، زیرا اگر کسی حتی یکی از آنها را داشته باشد، پیش من از داشتن شتران سرخ
ابن عباس: رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله به همراه جمعی از صحابه که حسّان بن ثابت هم در جمع آنها بود در منا بودند. پیامبر(ص) فرمود: ای مسلمانان، این علی بن ابی‌طالب است، سیّد عرب و وصیّ اکبر. منزلت و جایگاه او نسبت به من، مثل منزلت هارون(ع) برای موسی(ع) است، با
جابر بن عبدالله انصاری: در حالی که ما در مسجد دراز کشیده بودیم، رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله با خوشه خرمایی که در دست داشت پیش ما آمد و فرمود: در مسجد می‌خوابید؟! گفتیم: دراز کشیده‌ایم، علی(ع) هم با ما دراز کشیده است. رسول خدا(ص) فرمود: بیا علی، هرکاری که برای من
رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله به علی علیه‌السلام فرمود: ای علی، جایگاه و منزلت تو پیش من، مثل منزلت هبة الله(ع) نسبت به آدم(ع)، یا منزلت سام(ع) نسبت به نوح(ع)، یا منزلت اسحاق(ع) نسبت به ابراهیم(ع)، یا منزلت هارون(ع) نسبت به موسی(ع) و یا منزلت شمعون(ع) نسبت به عیسی(ع) است، با این
امام باقر علیه‌السلام درباره آیه «إنَّ اللَّهَ یَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإحْسانِ وَ إیتاءِ ذِی الْقُرْبیٰ وَ یَنْهیٰ عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنکَرِ وَ الْبَغْیْ»{خداوند به عدل و احسان و بخشش به نزدیکان فرمان می‌دهد و از فحشا و منکر و ظلم، نهی می‌کند.}(نحل/90) فرمود: منظور از «عدل»، محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله است؛ هرکس
رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله: اگر مردم بدانند علی(ع) چه زمانی «امیرالمؤمنین» نامیده شده، برتری او را انکار نمی‌کردند. زمانی به او گفته شد «امیرالمؤمنین» که آدم(ع) هنوز بین روح و جسم بود(1). [همان زمانی که] خدای عزّوجل می‌فرماید: «وَ إذْ أخَذَ رَبُّکَ مِن بَنی آدَمَ مِن ظُهورِهِمْ ذُرِّیَّتَهُمْ وَ أشْهَدَهُمْ عَلیٰ
امام صادق علیه‌السلام درباره آیه «وَ یُنَزِّلُ عَلَیْکُم مِنَ السَّماءِ ماءً لِیُطَهِّرَکُم بِه وَ یُذْهِبَ عَنکُمْ رِجْزَ الشَّیْطانِ وَ لِیَرْبِطَ عَلیٰ قُلوبِکُمْ وَ یُثَبِّتَ بِهِ الْأقْدامَ»{آبی از آسمان برایتان فرستاد، تا شما را با آن پاک کند؛ و پلیدی شیطان را از شما دور کند؛ و دلهایتان را محکم، و
زید شحام: از امام باقر علیه السلام درباره منظور آیه «قُتِلَ الإنسانُ ما أکفَرَه»{مرگ بر انسان، چقدر کافر و ناسپاس است}(عبس/17) سؤال کردم. فرمود: درباره امیرالمؤمنین علیه السلام نازل شده، یعنی چقدر انسان کافر و ناسپاس است که امیرالمؤمنین علیه‌السلام را به قتل رساند…. در آیات بعد، خدای عزّوجل، کسانی
