اداری

جابر جُعفی: از ‌امام باقر علیه‌السلام پرسیدم آیه «وَ مَن یُعْرِضْ عَن ذِکْرِ رَبِّهِ یَسْلُکْهُ عَذابًا صَعَدًا»{هر کس از یاد پروردگار خود دل بگرداند، او را در قید عذابی [روز]افزون در خواهد آورد}(جن/17) به چه معنی است؟ فرمود: «هرکه از علی علیه‌السلام روی‌گردان شود، خداوند او را در قید عذابی

اباصلت هروی: مأمون از ‌امام رضا علیه‌السلام درباره آیه «الَّذینَ کانَتْ أعْیُنُهُمْ فی غِطاءٍ عَن ذِکْری وَ کانواْ لا یَسْتَطیعونَ سَمْعًا»{کسانی که چشمان [بصیرت] شان از یاد من در پرده بود، و توانایی شنیدن [حق] نداشتند}(کهف/101) پرسید. ‌امام رضا علیه‌السلام فرمود: چشم پوشیده مانع از ذکر خدا گفتن نمی‌شود و

‌امام صادق علیه‌السلام فرمود: [در آیه هفدهم سوره هود، منظور از] آنکه از جانب پروردگارش دارای حجت روشنی است، رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله است و آن شاهدی که خویشاوند و پیرو اوست، امیرالمؤمنین علیه‌السلام و بعد از او جانشینان او یکی پس از دیگری هستند.

سلیم بن قیس: مردی به امیرالمؤمنین علیه‌السلام عرض کرد: مرا از بهترین فضیلتی که در شماست آگاه کنید. حضرت فرمود: همان که خداوند در قرآنش نازل کرده است. آن شخص پرسید: خداوند در قرآن درباره شما چه نازل کرده است؟ فرمود: مصداق «شاهِدٌ مِنْه» در آیه «أ فَمَن کانَ عَلی

‌امام صادق علیه‌السلام: منظور از «شاهد» و «مشهود» در آیه سوم سوره بروج، پیامبر صلی الله علیه و آله و امیرالمؤمنین علیه‌السلام هستند.

‌امام باقر علیه‌السلام درباره آیه «إذا ناجَیْتُمُ الرَّسولَ فَقَدِّمواْ بَیْنَ یَدَیْ نجْواکُمْ صَدَقَه»{هنگامی که می‌خواهید با رسول خدا نجوا کنید، قبل از آن صدقه‌ای بدهید}(مجادله/12) فرمود: علی علیه‌السلام برای ملاقات با رسول خدا صلی الله علیه و آله صدقه داد و سپس این آیه با آیه [بعد]: «ءَ أشْفَقْتُمْ أن

‌امام باقر علیه‌السلام درباره مفهوم آیه 44 سوره انعام می‌فرماید: «فَلَمّا نَسواْ ما ذُکِّرواْ بِه»{هنگامی که آنچه را به آنها یادآوری شده بود فراموش کردند} یعنی: هنگامی که ولایت علی علیه‌السلام را که به آن امر شده بودند، رها ساختند. «فَتَحْنا عَلَیْهِمْ أبْوابَ کُلِّ شَیْءٍ»{درهای همه چیز را به روی

‌امام باقر علیه‌السلام: آیه «إنَّکَ لَتَهْدی إلی صِراطٍ مُسْتَقیم»(شوری/52) به معنای این است که: تو مردم را امر به پذیرش ولایت علی علیه‌السلام می‌کنی و آنان را به آن دعوت می‌نمایی و او بر صراط مستقیم است.

رسول خدا صلی الله علیه و آله در مورد آیه «صِراطَ الَّذینَ أنْعَمْتَ عَلَیْهِمْ غَیرِ الْمَغْضوبِ عَلَیْهِمْ وَ لا الضّالّین»(حمد/7) فرمود: منظور از «الَّذینَ أنْعَمْتَ عَلَیْهِمْ»، شیعیان علی علیه‌السلام است که ولایت علی علیه‌السلام را به آنان نعمت داد و نه خدا آنان را مورد خشم قرار داده و نه