امام حسن مجتبی علیه‌السلام: رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله به من فرمود: سیّد عرب را صدا بزن، که منظورش علی علیه‌السلام بود. عایشه گفت: مگر سیّد عرب شما نیستید؟! پیامبر(ص) فرمود: من سیّد فرزندان آدم هستم و سیّد عرب علی(ع) است. وقتی علی(ع) آمد، پیامبر(ص) انصار را هم صدا زد که آمدند.
رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله: برتری علی بن ابی‌طالب(ع) بر این اُمّت، مثل برتری ماه رمضان بر دیگر ماه‌ها است. برتری علی(ع) بر این اُمّت، مثل برتری شب قدر بر بقیه شب‌ها است. برتری علی(ع) بر این اُمّت، مثل برتری شب جمعه بر شب‌های دیگر است. پس، خوش به حال کسی که
رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله: کسی را در مقابل علی(ع) قرار ندهید که در این صورت، کافر شده‌اید و کسی را هم از او برتر ندانید که مرتد می‌شوید.
رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله: هرکس یکی از صحابه من را برتر از علی(ع) بداند، یقیناً کافر شده است.
سلمان فارسی: خدمت پیامبر خدا(ص) عرض کردم: یا رسول الله، هر پیامبری یک وصی دارد، وصیّ شما کیست؟ ایشان آن لحظه سکوت کرد، ولی بعداً که من را دید، صدایم زد: سلمان! من هم به سرعت خدمت ایشان رسیدم و گفتم: گوش به فرمانم! پیامبر(ص) فرمود: می‌دانی وصیّ موسی(ع) چه
ابن عباس: پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله [در بستر مرگ بود که] فرمود: ای عباس، ای عموی پیامبر خدا! آیا حاضری وصایت من را قبول کنی و قول‌ها و وعده‌هایم را عملی کنی و دِین من را اَدا کنی؟ عباس گفت: یا رسول الله، این عمویت مردی پیر و عیالوار است و شما
ام هانی دختر ابوطالب: به پیامبر خدا(ص) عرض کردم: یا رسول الله، برادرم علی(ع) من را اذیت می‌کند. پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: علی(ع) هرگز مؤمنی را اذیت نمی‌کند. زمانی که خدا او را خلق می‌کرد، او را مطابق با خُلق و خوی من آفرید. اُمّ هانی! او در زمین و آسمان
ابن عباس: جبرئیل در حالی نزد رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله آمد که علی علیه‌السلام پیش ایشان بود. جبرئیل گفت: این بهترینِ اوصیاست.
ابو رافع: همان روزی که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله از دنیا رفت، [در بستر مرگ و در حال احتضار بود که] از حال رفت و بی‌هوش شد. من پاهای ایشان را گرفتم و شروع کردم به بوسیدن آن‌ها و گریه کردن. یک لحظه، آن حضرت به هوش آمد و گفتم: بعد از
سلمان فارسی: رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله به من فرمود: ای سلمان، درباره وصی و جانشین من در بین اُمّتم پرسیدی، می‌دانی موسی(ع) چه کسی را وصیّ خود کرد؟ عرض کردم: خدا و پیامبر خدا بهتر می‌دانند. پیامبر(ص) فرمود: یوشع(ع) را وصی خود کرد، چون داناترین فرد اُمّتش بود. وصیّ من و
