ابن عباس درباره آیه «إنَّمَا الْمُؤْمِنونَ الَّذینَ آمَنواْ بِاللَّهِ وَ رَسولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتابواْ وَ جاهَدواْ بِأمْوالِهِمْ وَ أنفُسِهِمْ فی سَبیلِ اللَّهِ أُوْلٰئِکَ هُمُ الصّادِقونَ»{مؤمنان واقعی تنها کسانی هستند که به خدا و رسولش ایمان آورده‌اند، هرگز شکّ و تردیدی به خود راه نداده و با اموال و جانهای خود
جابر بن یزید جُعفی: از امام باقر علیه‌السلام درباره آیه «ذٰلِکَ بِأنَّهُمُ اتَّبَعواْ ما أسْخَطَ اللَّهَ وَ کَرِهواْ رِضْوانَهُ فَأحْبَطَ أعْمالَهُمْ»{این به خاطر آن است که آنها از آنچه خدا را به خشم می‌آورد پیروی کردند، و آنچه را موجب خشنودی اوست کراهت داشتند؛ از این رو، اعمالشان را نابود
امام باقر علیه‌السلام: آیه 9 سوره محمّد(ص) این‌طور نازل شده است: «ذٰلِکَ بِأنَّهُمْ کَرِهواْ ما أنزَلَ اللَّهُ [فی عَلیٍّ] فَأحْبَطَ أعْمالَهُم»{این به خاطر آن است که از آنچه خداوند [درباره علی(ع)] نازل کرده کراهت داشتند؛ از این رو، خدا اعمالشان را حبط و نابود کرد}.
ابن عباس: رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله از مردم برای امیرالمؤمنین علیه‌السلام دو بار قول گرفت: اول، آن زمانی که فرمود: آیا می‌دانید ولیّ شما بعد از من کیست؟ گفتند: خدا و رسولش بهتر می‌دانند. در حالی که با دست به علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام اشاره می‌کرد، فرمود: شایسته‌ترینِ مؤمنان. و بعد
بُریده أسلَمی: پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله به جمعی از صحابه فرمود: به علی به عنوان امیرالمؤمنین سلام کنید. یکی از آنها گفت: به خدا قسم که نه! نبوّت و خلافت هرگز در یک خاندان جمع نمی‌شوند. اینجا بود که خدای متعال آیات «أمْ أبْرَمواْ أمْرًا فَإنّا مُبْرِمون * أمْ یحْسَبونَ أنّا لا
امام باقر علیه السلام درباره آیه «فَاسْتَمْسِکْ بِالَّذی اوحیَ إلَیْکَ إنَّکَ عَلیٰ صِراطٍ مُسْتَقیم»{به آنچه به سوی تو وحی شده است متمسّک شو، که تو در راه راست قرار داری}(زخرف/43) فرمود: درباره علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام نازل شده است.
امام صادق علیه‌السلام: رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله به ابوبکر، عمر و علی علیه‌السلام مأموریت داد که به غار اصحاب کهف بروند. بعد، ابوبکر وضوی کاملی بگیرد و دو رکعت نماز بخواند و سه بار اصحاب کهف را صدا کند. اگر جواب او را دادند که هیچ، وگرنه عمر این کار را
ابوموسی مشرقانی: در محضر امام صادق علیه‌السلام بودم و جمعی از اهل کوفه هم حضور داشتند. از ایشان درباره آیه «لَئِنْ أشْرَکْتَ لَیَحْبَطَنَّ عَمَلُک»{اگر مشرک شوی تمام اعمالت تباه می‌شود.}(زمر/65) پرسیدند. امام(ع) فرمود: معنای این آیه، آن‌طور نیست که تصوّر می‌کنید. وقتی خدای عزّوجل به پیامبر(ص) سفارش کرد که علی
جابر جُعفی: از امام صادق علیه‌السلام درباره تفسیر آیه «وَ إنَّ مِن شیعَتِهِ لَإبراهیم»{بی‌تردید، ابراهیم از پیروان اوست}(صافات/83) پرسیدم. ایشان فرمود: وقتی خدای سبحان، ابراهیم(ع) را آفرید و چشمش را بینا کرد، نگاه کرد و نوری در کنار عرش دید. گفت: خدایا، این نور چیست؟ فرمود: این نور محمد(ص)، برگزیده
امام صادق علیه السلام درباره آیه «أ فَمَن وَعَدْناهُ وَعْدًا حَسَنًا فَهُوَ لاقیه»{کسی که وعده نیکو به او داده‌ایم و او به آن خواهد رسید.}(قصص/61) فرمود: «کسی که وعده نیکو به او داده‌ایم» علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام است که خدا به او وعده داده انتقامش را در دنیا از دشمنانش
