امام صادق علیه‌السلام: به خدا قسم، منظور آیه «أُوْلٰئِکَ الَّذینَ یَعْلَمُ اللَّهُ ما فی قُلوبِهِمْ فَأعْرِضْ عَنْهُمْ وَ عِظْهُمْ وَ قُل لَهُمْ فی أنفُسِهِمْ قَوْلاً بَلیغًا»{خدا می‌داند در دلشان چه می‌گذرد. پس، از آنها کناره بگیر، ولی پندشان بده و وقتی تنها هستند، با سخنانی شفاف راهنمایی‌شان کن.}(نساء/63) فلانی و
جابر جُعفی: از امام باقر علیه‌السلام درباره تفسیر آیه «وَ آمِنواْ بِما أنزَلْتُ مُصَدِّقًا لِما مَعَکُمْ وَ لا تَکونواْ أوَّلَ کافِرٍ بِه»{به آنچه نازل کرده‌ام ایمان بیاورید، که نشانه‌های آن، با آنچه در کتابهای شماست، مطابقت دارد. و اولین منکر آن نباشید}(بقره/41) پرسیدم که آیا در معنای باطنی، منظور فلانی
سماعة بن مهران: از امام صادق علیه‌السلام درباره منظور آیه «وَ أوْفواْ بِعَهْدی أُوفِ بِعَهْدِکُم»{به پیمانم وفا کنید، تا به پیمانتان وفا کنم.}(بقره/40) سؤال کردم. ایشان فرمود: یعنی به ولایت علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام که از طرف خدا واجب شده است، وفا کنید، من هم به دادن بهشت به شما
امام صادق علیه‌السلام درباره آیه «رَبَّنا إنَّنا سَمِعْنا مُنادیًا یُنادی لِلْایمانِ أنْ آمِنواْ بِرَبِّکُمْ فَامَنّا»{پروردگارا، ما شنیدیم که دعوت‌کننده‌ای به ایمان دعوت می‌کند که: «به پروردگار خود ایمان بیاورید».}(آل عمران/193) فرمود: منظور امیرالمؤمنین علیه‌السلام است که از آسمان ندا آمد که به پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله ایمان بیاور و او هم به
ابن مسعود: مسأله خلافت در قرآن برای سه نفر مقرر شده است: 1- برای آدم علیه‌السلام آن‌جایی که خدا می‌فرماید: «وَ إذْ قالَ رَبُّکَ لِلْمَلائکَةِ إنّی جاعِلٌ فِی الْأرْضِ خَلیفَة»{هنگامی که پروردگارت به فرشتگان گفت: من در روی زمین، جانشینی قرار خواهم داد.}(بقره/30). یعنی من جانشینی در زمین آفریدم که
از امام باقر علیه‌السلام درباره نزول مسأله ولایت در روز غدیر سؤال شد که آیا توسط جبرئیل(ع) و از جانب خدا بوده یا نه؟ ایشان آیات «نَزَلَ بِهِ الرّوحُ الْأمینُ * عَلیٰ قَلْبِکَ لِتَکونَ مِنَ الْمُنذِرینَ * بِلِسانٍ عَرَبیٍّ مُبینٍ»{«روح الامین» آن را به زبان عربی روشن و گویا بر
امام باقر علیه‌السلام درباره آیات «نَزَلَ بِهِ الرّوحُ الْأمینُ * عَلیٰ قَلْبِکَ لِتَکونَ مِنَ الْمُنذِرینَ * بِلِسانٍ عَرَبیٍّ مُبینٍ»{«روح الامین» آن را به زبان عربی روشن و گویا بر دلت نازل کرد، تا از هشداردهندگان باشی}(شعراء/193-195) فرمود: منظور، نزول ولایت امیرالمؤمنین علیه‌السلام است که جبرئیل بر قلب پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله نازل
امام صادق علیه‌السلام درباره آیه «أ لَمْ نَشْرَحْ لَکَ صَدْرَک»{مگر ما ظرفیت تو را برای مسئولیت سنگینت بیشتر نکردیم؟!}(انشراح/1) فرمود: منظور، شرح صدر رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله به واسطه ولایت امیرالمؤمنین علیه‌السلام است.
امام باقر علیه‌السلام درباره آیه «فَلَمّا نَسواْ ما ذُکِّرواْ بِهِ فَتَحْنا عَلَیْهِمْ أبْوابَ کُلِّ شَیْءٍ حَتّى إذا فَرِحوا بِما أُوتوا أخَذْناهُمْ بَغْتَةً فَإذا هُمْ مُبْلِسونَ»{هنگامی که آنچه را به آنها یادآوری شده بود فراموش کردند، درهای همه چیز را به روی آنها گشودیم، تا خوشحال شدند. ناگهان آنها را گرفتیم.
امام صادق علیه‌السلام آیه 166 سوره نساء را این‌گونه قرائت و معنا کردند: «لٰکِنِ اللهُ یَشْهَدُ بِما أنزَلَ إلَیْکَ [فی عَلیٍّ] أنزَلَهُ بِعِلْمِهِ وَ الْمَلائِکَةُ یَشْهَدونَ وَ کَفیٰ بِاللهِ شَهیدًا»{خداوند گواهی می‌دهد به آنچه [درباره علی] بر تو نازل کرده، که از روی علمش نازل کرده است، و فرشتگان هم
