رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله: در آیه «فَکَأینْ مِنْ قَرْیةٍ أهْلَکْناها وَ هی‌َ ظالِمَةٌ فَهی خاویةٌ عَلىٰ عُروشِها وَ بِئْرٍ مُعَطَّلَةٍ وَ قَصْرٍ مَشید»{چه شهرهای زیادی که مردمش بدکار بودند و ما نابودشان کردیم و جز ویرانه‌ای از آنها به‌یادگار نماند! چه چاه‌های پرآبی که متروک شدند و قصرهای محکم و مرتفعی
امام باقر علیه‌السلام درباره آیه «یا أیُّهَا الَّذینَ آمَنواْ اسْتَجیبواْ لِلَّهِ وَ لِلرَّسولِ إذا دَعاکُمْ لِما یُحْییکُم»{ای اهل ایمان! هنگامی که خدا و پیامبرش شما را به حقایقی که به شما زندگی می‌بخشد، دعوت می‌کنند اجابت کنید}(انفال/24) فرمود: این آیه درباره ولایت علی علیه‌السلام نازل شده است.
امام باقر علیه‌السلام: آیه 24 سوره نحل به این شکل توسط جبرئیل نازل شد: «وَ إذا قیلَ لَهُم ماذا أنزَلَ رَبُّکُمْ [فی عَلیٍّ] قالواْ أساطیرُ الْأوَّلین»{هنگامی که به آنها گفته شود: پروردگار شما [درباره علی] چه نازل کرده است؟ می‌گویند: اینها همان افسانه‌های دروغین پیشینیان است!»}.
امام باقر علیه‌السلام درباره مفهوم آیات «وَ الَّذینَ یَدْعونَ مِن دونِ اللَّهِ لا یَخْلُقونَ شَیْئاً وَ هُمْ یُخْلَقونَ* أمْواتٌ غَیْرُ أحْیاءٍ وَ ما یَشْعُرونَ أیّانَ یُبْعَثونَ * إلٰهُکُمْ إلٰهٌ واحِدٌ فَالَّذینَ لا یؤْمِنونَ بِالآخِرَةِ قُلوبُهُمْ مُنْکِرَةٌ وَ هُمْ مُسْتَکْبِرونَ * لا جَرَمَ أنَ اللَّهَ یعْلَمُ ما یسِرّونَ وَ ما یعْلِنونَ
امام کاظم علیه‌السلام آیات 48 تا 51 سوره حاقه را این‌گونه قرائت و معنا کردند: «إنَّ [وَلایَةَ عَلیٍّ] لَتَذْکِرَةٌ لِلْمُتَّقینَ [لِلْعالَمینَ] * وَ إنّا لَنَعْلَمُ أنَ مِنْکُمْ مُکَذِّبینَ * وَ إنَّ [عَلیّاً] لَحَسْرَةٌ عَلَى الْکافِرینَ * وَ إنَّ [وَلایَتَهُ] لَحَقُ الْیقینِ»{[ولایت علی علیه‌السلام] بدون شک برای پارسایانِ [عالِم] مایه تذکر
امام رضا علیه السلام درباره آیه «فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتی فَطَرَ النّاسَ عَلَیْها»{همان سرشتی که خدا مردم را بر آن آفریده است.}(روم/30) فرمود: منظور از «فطرت» توحید است و نبوت محمّد صلی‌الله‌علیه‌وآله و اینکه علی علیه‌السلام امیرالمؤمنین است. توحید به طرف اینجاست.
امام باقر علیه‌السلام: منظور از «حسنه» [در قرآن]، ولایت علی علیه‌السلام و محبت اوست و منظور از «سیّئه» [در قرآن]، دشمنی با او و نفرت از او است، و خدا با وجود دشمنی و نفرت از او، هیچ عملی را از انسان نمی‌پذیرد. منظور از آیه «وَ مَن یَقْتَرِفْ حَسَنَةً
ابو عبدالله جدلی: امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام درباره مفهوم آیه «مَن جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَیر مِنها وَ مَن جاءَ بِالسَّیِّئَةِ فَلا یُجْزیٰ إلّا مِثْلَها»{هر کس کار نیکی به‌جا آورد، ده برابر آن پاداش دارد، و هر کس کار بدی انجام دهد، فقط به مانند آن، کیفر خواهد دید و ستمی بر
امام باقر علیه السلام درباره شأن نزول آیات «ن وَ الْقَلَمِ وَ ما یسْطُرونَ * ما أنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّکَ بِمَجْنونٍ * وَ إنَّ لَکَ لَأجْراً غَیرَ مَمْنونٍ * وَ إنَّکَ لَعَلىٰ خُلُقٍ عَظیمٍ * فَسَتُبْصِرُ وَ یبْصِرونَ * بِأیِّکُمُ الْمَفْتونُ»{ن، قسم به قلم و آنچه می‌نویسند که به نعمت پروردگارت
ابابصیر: امام صادق علیه‌السلام، ولایت امیرالمؤمنین علیه‌السلام را مصداق و منظور آیه «وَ مَنْ أعْرَضَ عَن ذِکْری فَإنَّ لَهُ مَعیشَةً ضَنکاً وَ نَحْشُرُهُ یَوْمَ الْقیامَةِ أعْمیٰ»{هر کس از یاد من روگردان شود، زندگی سخت و تنگی خواهد داشت و روز قیامت، او را نابینا محشور می‌کنیم!}(طه/124) دانسته است. عرض کردم:
