محبت و بغض علی(ع)

امام علی علیه السلام به حارث اعور: رسول خدا صلی الله علیه و آله به من فرمودند: وقتی روز قیامت شود، من به صاحب عرش پناهنده می‌شوم و تو به من پناه می‌آوری و ذریّه‌ات به تو پناه می‌برند و شیعیان‌تان به شما پناه می‌آورند. حارث: در آن روز خداوند

عایشه: پیامبر صلی الله علیه و آله به علی علیه‌السلام فرمود: برای تو همین کافی است که دوستدار تو هنگام مرگ حسرتی نخواهد داشت و در قبرش دچار هراس نخواهد شد و در روز قیامت به وحشت نخواهد افتاد!

سهل بن سعد: رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله در روز جنگ خیبر فرمود: فردا پرچم را به مردی خواهم داد که خدا خیبر را به دست او فتح خواهد کرد، کسی که خدا و پیامبرش را دوست دارد و خدا و پیامبرش هم او را دوست دارند. آن شب مردم در این

رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله: خداوند متعال به من دستور داد چهار نفر را دوست داشته باشم و به من گفت که خود او هم، آنان را دوست دارد. عرض شد: ای پیامبر خدا، ایشان را به ما معرفی کن. سه بار فرمود: علی یکی از آنهاست و در ادامه فرمود: ابوذر،

عمر بن عبدالغفار: وقتی ابوهریره به همراه معاویه به کوفه آمد، شب‌‌ها در دروازه کِنده مجلس داشت و مردم در مجلس او حاضر می‌‌شدند. شبی جوانی از اهل کوفه پیش او آمد و پرسید: ای ابوهریره، به خدا قسمت می‌‌دهم، آیا از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله شنیده‌‌ای که درباره علی علیه‌السلام

خدای عزّوجل: … بدانید که من علی را نشانه‌ای برای مردم قرار داده‌ام، هرکس از او پیروی کند، هدایت یافته و آنکه رهایش سازد، گمراه است. جز مؤمن دوستش نمیدارد و جز منافق با وی دشمنی نمی‌ورزد.

پیامبر صلی الله علیه و آله به علی علیه السلام فرمود: اگر اُمّت من با تو دشمنی کنند، خداوند آن‌ها را با صورت به جهنم می‌اندازد.

رسول خدا صلی الله علیه و آله: ای مردم، علی را دوست بدارید که گوشت او گوشت من است و خون او خونِ من! خدا لعنت کند اقوامی از اُمّت مرا که عهد و پیمان مرا در مورد او تباه کرده، وصیّت مرا نسبت به او به فراموشی سپرده باشند،

علی بن أبی طالب علیه السّلام: خوشه‌ای موز به پیامبر صلی الله علیه و آله هدیه شد. آن حضرت شروع به پوست کندن موز و گذاشتن آن در دهان من کرد. یکی به وی عرض کرد: یا رسول الله، شما علی را دوست می‌دارید؟ فرمود: مگر ندانستی که علی از

رسول خدا صلی الله علیه و آله به علی بن أبی طالب علیه السّلام فرمود: تو مانند سوره «قُل هو الله أحد» هستی که هرکس یک بار آن را بخواند گویی ثلث قرآن را خوانده و آنکه دو بار آن را بخواند، گویی دو ثلث قرآن را خوانده و هرکه