حبّه عُرَنی: وقتی علی علیهالسلام در «رِقّه» و در جایی که به آن «بلیخ» میگفتند در کنار فرات توقف کرد، راهبی از صومعه پایین آمد و به علی علیهالسلام عرض کرد: نامهای داریم که آن را از پدرهایمان ارث بردهایم و یاران عیسی بن مریم آن را نوشتهاند. آن را به شما نشان بدهم؟ فرمود: بله. راهب شروع به خواندن آن نامه کرد:
به نام خداوند بخشنده مهربانی که در هرچیز حکم کرده حکمش نافذ است. از جمله اموری که مکتوب فرموده آن است که او در بین مردمان اُمّی، پیامبری مبعوث خواهد کرد که کتاب و حکمت را به آنها یاد بدهد و آنها را به سوی راه خدا راهنمایی کند که نه خشن باشد و نه بداخلاق، در بازار صدایش را بلند نمیکند، بدی را با بدی جواب نمیدهد، بلکه میبخشد و میگذرد. اُمّت او از کسانی هستند که خداوند را در هر فراز و فرودی حمد و سپاس میگویند. زبانهایشان رام تکبیر و تهلیل و تسبیح گفتن میشود. خدا او را بر هرکس که با او مخالفت کند، یاری میکند…
زماین که خدا او را پیش خود ببرد، بعد از او، اُمّتش دچار اختلاف میشوند. بعد از آن، دوباره اجتماع میکنند و تا زمانی که خدا اراده کند به این وضع ادامه خواهند داد. بعد دوباره دچار اختلاف میشوند و بعد از آن مردی از اُمّت او بر کناره همین رود فرات میگذرد در حالی که امر به معروف و نهی از منکر میکند، قضاوت به حق میکند و وارونه قضاوت نمیکند، دنیا در نظر او از خاکستری که در روز تندباد به هوا بلند میشود بیارزشتر است و مرگ در نظر او از آب خوردن تشنه آسانتر است. در نهان از خدا میترسد و در عَلَن برای رضای او نصیحت میکند. در دفاع از خدا از سرزنش هیچ ملامتگری نمیترسد…
هرکس از این سرزمین، این پیامبر را درک کند و به او ایمان بیاورد، پاداش او رضای من و بهشت خواهد بود و هرکس آن «عبد صالح» را درک کند، باید به یاریاش برود که کشته شدن در رکاب او شهادت است.
بعد، راهب گفت: من همراه تو خواهم بود تا هرچه برای تو اتفاق افتاد برای من هم اتفاق بیفتد. علی علیهالسلام گریه کرد و فرمود: شکر خدایی که پیش او فراموش نشدم، شکر خدایی که من را پیش خودش و در کتابهای ابرار یاد کرد.
آن راهب همراه او شد، با آن حضرت نهار و شام میخورد تا اینکه در جنگ صفین کشته شد. وقتی مردم برای دفن جنازهها آمدند، علی علیهالسلام فرمود: او را پیدا کنید. و زمانی که او را پیدا کردند، آن حضرت برایش نماز خواند و به خاک سپرد و فرمود: این مرد از ما اهل بیت است. و بارها برایش طلب مغفرت کرد.
