سعد بن عبدالله قمی: از حجّت قائم(عج) سؤال کردم: ای مولای ما و ای پسر مولای ما، برای ما روایت شده که رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله حق طلاق همسرانش را به دست امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام واگذار کرد و آن حضرت در جنگ جمل، به عایشه پیغام داد: «تو با فتنه‌گری، بر اسلام و مسلمین غبار جنگ و درگیری پاشیدی و فرزندانت  را با نادانی خودت به نابودی کشاندی. اگر کوتاه بیایی، عزت پیدا می‌کنی، وگرنه تو را طلاق می‌دهم!». در حالی که همسران رسول خدا(ص) با وفات ایشان طلاق داده شدند.

امام زمان(عج) فرمود: طلاق یعنی چه؟ عرض کردم: راه را باز گذاشتن. فرمود: اگر طلاق آن‌ها با وفات رسول خدا(ص) انجام شد، پس چرا شوهر کردن برای آن‌ها حلال نبوده است؟! عرض کردم: چون خدا شوهر کردن را برایشان حرام کرده بود. ایشان فرمود: چه‌طور چنین چیزی ممکن است در حالی که وفات رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله راه را برای آن‌ها باز گذاشته است؟! عرض کردم: ای فرزند مولای من، پس مفهوم طلاقی که رسول خدا(ص)  حکم آن را به امیرالمؤمنین علیه‌السلام واگذار کرد، چه بود؟

ایشان جواب داد: خدای تبارک و تعالی، شأن همسران پیامبر(ص) را بالا برد و شرافت مادری مؤمنین را به آنها اختصاص داد و پیامبر(ص) به امیرالمؤمنین(ع) فرمود: اباالحسن، این شرافت تا زمانی برای آنها اعتبار دارد که مطیع خداوند باشند. پس اگر بعد از من، هر کدامشان با نافرمانی از تو، از فرمان خدا نافرمانی کرد، راه را برای ازدواج مجددش باز بگذار و او را از شرافت «مادری برای مؤمنان» ساقط کن.

متن عربی

إکمال الدین: مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ النَّوْفَلِیُّ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ عِیسَی الْوَشَّاءِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ طَاهِرٍ الْقُمِّیِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ بَحْرِ بْنِ سَهْلٍ الشَّیْبَانِیِّ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مَسْرُورٍ عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْقُمِّیِّ قَالَ: سَأَلْتُ الْحُجَّةَ الْقَائِمَ فَقُلْتُ مَوْلَانَا وَ ابْنَ مَوْلَانَا إِنَّا رُوِّینَا عَنْکُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلی الله علیه و آله جَعَلَ طَلَاقَ نِسَائِهِ بِیَدِ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ علیه السلام حَتَّی أَرْسَلَ یَوْمَ الْجَمَلِ إِلَی عَائِشَةَ إِنَّکِ قَدْ أَرْهَجْتِ عَلَی الْإِسْلَامِ وَ أَهْلِهِ بِفِتْنَتِکِ وَ وردت [أَوْرَدْتِ] بَنِیکِ حِیَاضَ الْهَلَکَةِ بِجَهْلِکِ فَإِنْ کَفَفْتِ عَنِّی عَزَّ بِکِ وَ إِلَّا طَلَّقْتُکِ وَ نِسَاءُ رَسُولِ اللَّهِ صلی الله علیه و آله قَدْ کَانَ طَلَّقَهُنَّ وَفَاتُهُ.
قَالَ مَا الطَّلَاقُ قُلْتُ تَخْلِیَةُ السَّبِیلِ قَالَ فَإِذَا کَانَ وَفَاةُ رَسُولِ اللَّهِ صلی الله علیه و آله قَدْ خَلَّی لَهُنَّ السَّبِیلَ فَلِمَ لَا یَحِلُّ لَهُنَّ الْأَزْوَاجُ قُلْتُ لِأَنَّ اللَّهَ تَعَالَی حَرَّمَ الْأَزْوَاجَ عَلَیْهِنَّ قَالَ وَ کَیْفَ وَ قَدْ خَلَّی الْمَوْتُ سَبِیلَهُنَّ قُلْتُ فَأَخْبِرْنِی یَا ابْنَ مَوْلَایَ عَنْ مَعْنَی الطَّلَاقِ الَّذِی فَوَّضَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه و آله حُکْمَهُ إِلَی أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ علیه السلام.
قَالَ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی عَظَّمَ شَأْنَ نِسَاءِ النَّبِیِّ فَخَصَّهُنَّ بِشَرَفِ الْأُمَّهَاتِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه و آله یَا أَبَا الْحَسَنِ إِنَّ هَذَا الشَّرَفَ بَاقٍ لَهُنَّ مَا دُمْنَ لِلَّهِ عَلَی الطَّاعَةِ فَأَیَّتُهُنَّ عَصَتِ اللَّهَ بَعْدِی بِالْخُرُوجِ عَلَیْکَ فَأَطْلِقْ لَهَا فِی الْأَزْوَاجِ وَ أَسْقِطْهَا مِنْ شَرَفِ أُمُومَةِ الْمُؤْمِنِینَ.

منابع
image_pdf
بحارالانوار/10/88/38
کمال الدین/459/2

مجالس
0 0 رای ها
رأی دهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
guest

0 نظرات
قدیمی‌ترین
تازه‌ترین بیشترین رأی
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها

دسترسی سریع

دسته بندی روایات

0
افکار شما را دوست داریم، لطفا نظر دهید.x