امام صادق علیه‌السلام درباره آیه «وَ یُنَزِّلُ عَلَیْکُم مِنَ السَّماءِ ماءً لِیُطَهِّرَکُم بِه وَ یُذْهِبَ عَنکُمْ رِجْزَ الشَّیْطانِ وَ لِیَرْبِطَ عَلیٰ قُلوبِکُمْ وَ یُثَبِّتَ بِهِ الْأقْدامَ»{آبی از آسمان برایتان فرستاد، تا شما را با آن پاک کند؛ و پلیدی شیطان را از شما دور کند؛ و دلهایتان را محکم، و
انس بن مالک: از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله درباره مفهوم آیات «وَ رَبُّکَ یَخْلُقُ ما یَشاءُ وَ یَخْتارُ ما کانَ لَهُمُ الْخیَرَةُ سُبْحانَ اللَّهِ وَ تَعالیٰ عَمّا یُشْرِکونَ * وَ رَبُّکَ یَعْلَمُ ما تُکِنُّ صُدورُهُمْ وَ ما یُعْلِنونَ»{پروردگار تو هر چه بخواهد می‌آفریند، و هر چه بخواهد برمی‌گزیند. آنان اختیاری ندارند.
امام باقر علیه‌السلام: رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: در سفر معراج، به سدرة المنتهی رسیدم. در محضر پروردگارم خدای عزّوجل ایستادم. به من فرمود: ای محمّد! عرض کردم: پروردگارا، گوش به فرمانم! فرمود: مخلوقات من را امتحان کردی، کدام یک از آن‌ها برای تو مطیع‌تر بود؟ عرض کردم: پروردگارا، علی(ع)! فرمود:
امام باقر علیه‌السلام: روزی رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله سواره در حرکت بود و علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام پیاده. پیامبر(ص) به او فرمود: اباالحسن، یا سوار شو یا برگرد؛ چون که خدا به من دستور داده اگر سواره بودم تو هم سواره باشی و اگر پیاده بودم تو هم پیاده باشی، و
امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام در مورد آیات «مَن جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَیْرٌ مِنْها وَ هُم مِن فَزَعٍ یَوْمَئِذٍ آمِنونَ * وَ مَن جاءَ بِالسَّیِّئَةِ فَکُبَّتْ وُجوهُهُمْ فِی النّار»{آنانی که کار خوب به قیامت بیاورند، بهتر از آن نصیبشان می‌شود و از وحشت روز قیامت در امان‌اند. آن‌هایی هم که کار بد
امام باقر علیه‌السلام: منظور از «حسنه» [در قرآن]، ولایت علی علیه‌السلام و محبت اوست و منظور از «سیّئه» [در قرآن]، دشمنی با او و نفرت از او است، و خدا با وجود دشمنی و نفرت از او، هیچ عملی را از انسان نمی‌پذیرد. منظور از آیه «وَ مَن یَقْتَرِفْ حَسَنَةً
ابو عبدالله جدلی: امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام درباره مفهوم آیه «مَن جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَیر مِنها وَ مَن جاءَ بِالسَّیِّئَةِ فَلا یُجْزیٰ إلّا مِثْلَها»{هر کس کار نیکی به‌جا آورد، ده برابر آن پاداش دارد، و هر کس کار بدی انجام دهد، فقط به مانند آن، کیفر خواهد دید و ستمی بر
جابر بن عبدالله انصاری: رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله به علی علیه‌السلام فرمود: ای علی، هرکس تو را دوست داشته باشد و ولایتت را بپذیرد، خداوند او را در بهشت با ما همنشین می‌کند، و سپس این آیات را تلاوت فرمود: «إنَّ الْمُتَّقینَ فی جَنّاتٍ وَ نَهَرٍ * فی مَقْعَدِ صِدْقٍ عِندَ
جابر بن عبدالله انصاری: پیش رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله بودیم و صحابه درباره بهشت گفت‌وگو می‌کردند. پیامبر(ص) فرمود: اولین کسی که وارد بهشت می‌شود، علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام است. ابودجانه انصاری گفت: یا رسول الله، به ما فرموده بودید که بهشت تا زمانی که شما وارد آن نشده باشی بر پیامبران
رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله: خداوند خواست که از من قولی بگیرد. عرض کردم: پروردگارا، آن را برایم تبیین کن. فرمود: ای محمّد، بعد از تو، پرچم هدایت و امام اولیای من و نور هر کس که از من اطاعت کند «علی» است. او همان کلمه‌ای است که خدا، متقین را به
