لقب امیرالمؤمنین

امام صادق علیه‌السّلام: وقتی که مردم با ابوبکر بیعت می‌کردند، بُریده اسلمی غایب و در شام بود. وقتی برگشت، پیش ابوبکر رفت و گفت: ای ابوبکر، فراموش کردی که به پیامبر(ص) بر ما تکلیف کرد که به علی(ع) به عنوان امیرالمؤمنین سلام بدهیم؟ ابوبکر گفت: بُریده! تو غایب بودی و

رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله: علی علیه‌السلام بزرگ و رهبر آیاتی است که با عبارت «یا أیُّهَا الَّذینَ آمَنواْ» در قرآن است، چون از نظر ایمان، او اولینِ مؤمنان است.

سلمان فارسی: ای مسلمانان، شما را به خدا و به حق رسول او قسم می‌دهم آیا تایید می‌کنید که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: سلمان از ما اهل بیت است؟! مردم گفتند: بله، به خدا به این موضوع شهادت می‌دهیم. سلمان ادامه داد: حالا هم من خدا را شاهد می‌گیرم که از

جابر بن سمره: ما همیشه علی بن ابی‌طالب علیه‌السّلام را «امیرالمؤمنین» صدا می‌زدیم و رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله نه تنها نهی نمی‌کرد، بلکه لبخندی هم می‌زد.

ربیعه سعدی: حذیفة بن یمان در زمان عثمان، حاکم مدائن بود. وقتی علی علیه‌السّلام امیر مؤمنان شد، نامه‌ای به حذیفه نوشت و به او گفت که مردم با او بیعت کرده‌اند. حذیفه هم که علیل و ناتوان شده بود، صاف نشست و سه‌بار گفت: به خدا قسم، حقیقتاً امیرالمؤمنین حقیقی

امیرالمؤمنین علی علیه‌السّلام: پیش رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله رفتم و دیدم که سر مبارک آن حضرت در دامن دِحیه کلبی است.به او سلام کردم. دحیه گفت: و علیکم السلام ای امیر مؤمنان و دلاور مسلمانان و پیشوای دست و رو سفیدان عالَم و قاتل عهد‌شکنان و ظالمان و خوارج و ای

امام صادق علیه‌السّلام: علی علیه‌السّلام بیمار شد و رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله به عیادت او رفت و به [جمعی از صحابه] دستور داد که به عیادت بروند و به او به عنوان امیر مؤمنان سلام کنند. ابوبکر و عمر و عثمان بلند شدند و گفتند: این دستور خداست یا پیامبر خدا؟