مسروق بن اجدع: عایشه به من گفت: تو از فرزندان منی و از محبوب‌ترین آنها پیش من هستی، بگو ببینم که آیا از آن مخدج -سردسته خوارج نهروان- خبر داری؟ گفتم: بله، علی بن ابی‌طالب او را در کنار نهری که بالای آن «تامَرّا» و پایین آن «نهروان» و بین
مسروق بن اجدع: وقتی عایشه فهمید که علی علیه‌السلام ذوالثدیه -سردسته خوارج نهروان- را کشته، گفت: خدا عمروعاص را لعنت کند که برایم نوشته بود خودش ذوالثدیه را در اسکندریه به قتل رسانده است! اما آنچه از علی(ع) در دل دارم باعث نمی‌شود که حدیثی را که از رسول خدا
رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله: آن ناقص‌الخلقه و یارانش(1)، بدترین خلق خدا هستند که بهترین خلق خدا و نزدیک‌ترین واسطه به خدا، آنها را به قتل می‌رساند. پ.ن(1): منظور، «ذوالثدیه» سردسته خوارج نهروان است که در بدنش زائده‌ای مثل پستان زنان بوده است.
ابوذر غفاری: وقتی آیه «یَوْمَ تَبْیَضُّ وُجوهٌ وَ تَسْوَدُّ وُجوهٌ»{روزی که چهره‌هایی سفید و چهره‌هایی سیاه شود}(آل عمران/106) نازل شد، رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: در روز قیامت، اُمّت من با پنج پرچم پیش من می‌آیند. یک پرچم همراه با گوساله این اُمّت است. از آنها می‌پرسم: بعد از من با
مالک بن ضَمره: وقتی ابوذر رحمةالله‌علیه تبعید شد، در جلسه‌ای با حضور علی بن ابی‌طالب علیه السّلام، مقداد بن اسود، عمّار بن یاسر، حذیفة بن یمان و عبدالله بن مسعود گفت: حدیثی بگویید که با آن یادی از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله کرده باشیم، به نبوّت او گواهی داده باشیم، در
امیرالمؤمنین علیه السلام در حالی که برای جنگ با خوارج می‌رفت فرمود: می‌ترسم که حرفی بزنید و عمل را رها کنید، وگرنه شما را باخبر می‌کردم که خدا در مورد کسانی که با این قوم بجنگند و آگاه به گمراهی آنان باشند، به پیامبرش چه گفته است. [ولی این را
یزید بن رویم: علی علیه السلام در روز جنگ نهروان فرمود: امروز چهار هزار نفر از خوارج کشته می‌شوند و یکی از آنها «ذوالثدیّه» است. وقتی خوارج را نابود کرد و خواست ذوالثدیّه را پیدا کند، او را دنبال کردم. به من دستور داد برای او چهار هزار نی بِبُرم.
