حارث اعور، عمرو بن حریث و ابو ایّوب انصاری: در راه برگشت از جنگ با خوارج، امیرالمؤمنین علیه‌السلام، در سمت راست منطقه‌ای به نام «السواد» توقف کرد. راهبی پیش ایشان آمد و به او عرض کرد: در اینجا، جز وصیّ پیامبر که در راه خدا می‌جنگد، کسی پیاده نمی‌شود! علی
اسود بن یزید نخعی و علقمة بن قیس نخعی: در بازگشت از صفین پیش ابو ایوب انصاری رفتیم و گفتیم: خدا در بین همه مردم، به خاطر میزبانی از محمّد صلی‌الله‌علیه‌وآله در خانه‌ات و ساکن شدن شترش بر در خانه‌ات، به تو کرامت بخشید و این، نشانه برتری تو است
مسروق بن اجدع: عایشه به من گفت: تو از فرزندان منی و از محبوب‌ترین آنها پیش من هستی، بگو ببینم که آیا از آن مخدج -سردسته خوارج نهروان- خبر داری؟ گفتم: بله، علی بن ابی‌طالب او را در کنار نهری که بالای آن «تامَرّا» و پایین آن «نهروان» و بین
مسروق بن اجدع: وقتی عایشه فهمید که علی علیه‌السلام ذوالثدیه -سردسته خوارج نهروان- را کشته، گفت: خدا عمروعاص را لعنت کند که برایم نوشته بود خودش ذوالثدیه را در اسکندریه به قتل رسانده است! اما آنچه از علی(ع) در دل دارم باعث نمی‌شود که حدیثی را که از رسول خدا
رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله: آن ناقص‌الخلقه و یارانش(1)، بدترین خلق خدا هستند که بهترین خلق خدا و نزدیک‌ترین واسطه به خدا، آنها را به قتل می‌رساند. پ.ن(1): منظور، «ذوالثدیه» سردسته خوارج نهروان است که در بدنش زائده‌ای مثل پستان زنان بوده است.
ابوذر غفاری: وقتی آیه «یَوْمَ تَبْیَضُّ وُجوهٌ وَ تَسْوَدُّ وُجوهٌ»{روزی که چهره‌هایی سفید و چهره‌هایی سیاه شود}(آل عمران/106) نازل شد، رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: در روز قیامت، اُمّت من با پنج پرچم پیش من می‌آیند. یک پرچم همراه با گوساله این اُمّت است. از آنها می‌پرسم: بعد از من با
مالک بن ضَمره: وقتی ابوذر رحمةالله‌علیه تبعید شد، در جلسه‌ای با حضور علی بن ابی‌طالب علیه السّلام، مقداد بن اسود، عمّار بن یاسر، حذیفة بن یمان و عبدالله بن مسعود گفت: حدیثی بگویید که با آن یادی از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله کرده باشیم، به نبوّت او گواهی داده باشیم، در
امیرالمؤمنین علی علیه‌السّلام: پیش رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله رفتم و دیدم که سر مبارک آن حضرت در دامن دِحیه کلبی است.به او سلام کردم. دحیه گفت: و علیکم السلام ای امیر مؤمنان و دلاور مسلمانان و پیشوای دست و رو سفیدان عالَم و قاتل عهد‌شکنان و ظالمان و خوارج و ای
امام باقر علیه‌السّلام: از جابر بن عبدالله انصاری درباره علی علیه‌السّلام سؤال شد. گفت: به خدا قسم، او امیر مؤمنان است، مایه بلا و امتحان منافقان است و شمشیرش بر سر ستمگران، عهد‌شکنان و خوارج، مایه نابودی است. این حدیث را از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله شنیده‌ام که اگر دروغ بگویم
ابوهارون عبدی: من مثل خوارج فکر می‌کردم و نظر دیگری را قبول نداشتم تا اینکه در مجلس ابوسعید خُدری حاضر شدم و شنیدم که گفت: پنج کار به مردم فرمان داده شده که به چهار مورد آن عمل کردند و یکی از آنها را رها کردند. مردی از او پرسید:
