بکر بن عبدالله اشجعی: در یک از سالها، رسول خدا(ص) برای تجارت به شام سفر کرد که عبد مناة بن کنانه و نوفل بن معاویه هم [در بین کاروان] بودند. در بین راه، شخصی به نام ابوالمُوَیهِب که راهب مسیحی بود، آن دو نفر را دید و گفت: شما دو
رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله: به هر کسی که به من ایمان آورده و تصدیقم کرده وصیت می‌کنم که ولایت علی بن ابی‌طالب را قبول کند، زیرا هر کس ولایت او را پذیرفت، یقیناً ولایت من را پذیرفته و آن کسی که ولایت من را بپذیرد، ولایت خدا را پذیرفته است. هر
امام باقر علیه‌السلام: منظور از «حق» در آیه «وَ قُلِ الْحَقُّ مِن رَبِّکُم فَمَن شاءَ فَلْیُؤْمِن وَ مَن شاءَ فَلْیَکْفُرْ»{بگو: «این حقّی است از طرف پروردگارتان! هر کس میخواهد ایمان بیاورد و هر کس میخواهد کافر شود»}(کهف/29)، ولایت علی بن ابی‌طالب است.
امام باقر علیه‌السلام: منظور از «حقّ» در آیه «یا أیهَا النّاسُ قَدْ جاءَکُمُ الرَّسولُ بِالْحَقِّ مِنْ رَبِّکُمْ فَآمِنوا خَیراً لَکُمْ وَ إنْ تَکْفُروا فَإنَّ لِلَّهِ ما فِی السَّماواتِ وَ الْأرضِ وَ کانَ اللَّهُ عَلیماً حَکیماً»{ای مردم، آن پیامبر [موعود]، حق را از طرف پروردگارتان برای شما آورده است. پس ایمان
رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله: برتری علی بن ابی‌طالب(ع) بر این اُمّت، مثل برتری ماه رمضان بر دیگر ماه‌ها است. برتری علی(ع) بر این اُمّت، مثل برتری شب قدر بر بقیه شب‌ها است. برتری علی(ع) بر این اُمّت، مثل برتری شب جمعه بر شب‌های دیگر است. پس، خوش به حال کسی که
رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله: یا علی! در نبوّت از تو برتر هستم، چون که پیامبری بعد از من نیست [و من آخرین پیامبر خدا هستم]، ولی در هفت ویژگی، تو از بقیه مردم برتر هستی و در بین اهل قریش هم، کسی قدرت مقابله با تو را ندارد: 1- تو اولین
ابن عباس: علّت نامیدن علی علیه‌السلام به «امیرالمؤمنین» آن است که او اولین کسی بود که ایمان آورد.
جابر بن عبدالله انصاری: در محضر رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله نشسته بودیم که علی علیه‌السلام آمد. رسول خدا(ص) به او نگاه کرد و فرمود: شکر خدایی که شریک ندارد! عرض کردیم: درست است یا رسول الله، شکر خدایی که شریک ندارد، ولی تصوّر می‌کنیم شما چون از چیزی متعجّب شده‌اید، این
ابن عباس: منظور از آیه «إنَّ الْإنسانَ لَفی خُسْرٍ»{بی‌شک انسان در زیان‌کاری بزرگی است}(عصر/2) ابوجهل است. و منظور از آیه «إلّا الَّذینَ آمَنواْ وَ عَمِلوا الصّالِحاتِ»{جز کسانی که ایمان آورده و اعمال صالح انجام داده‌اند}(عصر/3) علی علیه‌السلام و سلمان هستند. و منظور از «اولین پیشگامان» در آیه «وَ السّابِقونَ الْأوَّلونَ
امیرالمؤمنین علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام درباره آیه «وَ إنّی لَغَفّارٌ لِمَن تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحًا ثُمَّ اهْتَدیٰ»{من هر که را توبه کند، و ایمان آورد، و عمل صالح انجام دهد، سپس هدایت شود، می‌آمرزم}(طه/۸۲) فرمود: یعنی به ولایت ما هدایت شود.
