ابابصیر: امام صادق علیه السلام فرمود: رسول خدا صلی الله علیه و آله به دنبال امیرالمؤمنین علیه السلام که در مسجد مقداری شن جمع کرده بود و سرش را روی آن گذاشته و خوابیده بود، رفت. آن حضرت با پا او را تکان دادند و به او فرمودند: ای جنبنده‌ی
محمّد بن حنظلة: به امام صادق علیه‌السلام عرض کردم: از بعضی شیعیان و دوستداران شما شنیدم که از پدرتان روایتی را نقل می‌کردند. امام فرمود: چه روایتی؟ عرض کردم این روایت: «بیشترین وقتی که هر شخصی نسبت به جایگاه ما غبطه می‌خورد، وقتی است که جانش به گلویش می‌رسد.» امام
ابویعفور: خطّاب جُهَنی با ما ارتباط داشت و به شدت مخالف اهل بیت بود و با نجده حروری رفاقت داشت؛ از باب تقیّه به دیدارش رفتم و دیدم بیهوش شده و رو به مرگ است؛ شنیدم که می‌گفت: ای علی، من با تو چه کاری دارم؟ من امام صادق علیه‌السلام
سعید بن یسار: به عیادت زکریا بن شاپور که اهل فضل و ورع و خشوع بود رفتم و هنگام مرگ بر بالینش حضور یافتم، دست خود را دراز کرد و گفت: یا علی، دستم سفید شد! خدمت امام صادق علیه‌السلام رسیدم و محمد بن مسلم در محضر ایشان بود. وقتی
امام صادق علیه‌السلام: هر مؤمنی که بمیرد رسول خدا صلی الله علیه و آله و علی علیه‌السلام با هم بر او وارد می‌شوند؛ پیامبر بالای سر او و امام علی پایین پایش می‌نشیند. رسول خدا سرِ مبارک خود را پایین می‌آورد و به او می‌فرماید: ای دوستدار خدا، به تو
سفیان بن مصعب عبدی: از امام صادق علیه‌السلام در مورد آیه «وَ عَلی الْأَعْرَافِ رِجَال»{و روی اعراف مردانی هستند}(اعراف/46) پرسیدم؛ آن حضرت فرمود: آن مردان، همان دوازده وصی از آل محمّد صلی الله علیه و آله هستند که فقط با شناخت آن‌ها می‌توان به معرفت خداوند رسید. عرض کردم: «أعراف»
أصبغ بن نباته و زید بن علی: از امیرالمؤمنین و امام صادق علیهما السّلام درباره مصداق رجال در آیه «وَ عَلی الْأَعْرَافِ رِجَال»{و روی اعراف مردانی هستند}(اعراف/46) سؤال شد و در پاسخ فرمودند: آن مردان ما هستیم که بر پل صراط میان بهشت و دوزخ خواهیم بود؛ هر کسی را
امام صادق علیه السلام: از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله سؤال شد: یا رسول الله، فاصله شما تا علی در بهشت برین چقدر است؟ فرمود: فاصله‌ای به اندازه‌ی انگشت باز شده ابهام و سبابه! و شاید کمتر! من بر تختی از نور عرش خواهم بود و علی بر
امام صادق علیه‌السلام: وقتی روز قیامت شود، منبری قرار داده خواهد شد که همه‌ی مردم آن را خواهند دید، مردی بر روی آن خواهد ایستاد که فرشته‌ای در سمت راست و فرشته‌ای دیگر در سمت چپ او می‌ایستند. فرشته‌ی سمت راست خطاب به مردم می‌گوید: ای مردم، این علی بن
مفضّل بن عمر: به امام صادق علیه‌السلام عرض کردم: چرا امیرالمؤمنین علیه‌السلام قسمت‌کننده‌ی بهشت و جهنم شد؟ فرمود: چون حُبّ او ایمان و دشمنی با او کفر است و بهشت برای اهل ایمان و جهنم برای اهل کفر آفریده شده است؛ بنابراین فقط دوستداران او به بهشت می‌روند و دشمنانش
