امام باقر یا امام صادق علیهماالسلام: آیه 19 سوره توبه درباره حمزه، علی(ع)، جعفر، عباس و شیبه نازل شده است. آن‌ها به آب‌رسانی به حاجیان و کلیدداری کعبه به هم فخرفروشی می‌کردند که خدای عزّوجل آیه «أجَعَلْتُمْ سِقایَةَ الْحاجِّ وَ عِمارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ کَمَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الآخِرِ» را
امام صادق علیه‌السلام: آیه «فَإمّا نَذْهَبَنَّ بِکَ فَإنّا مِنْهُم مُنتَقِمون »{اگر ما تو را [از دنیا] ببریم، قطعاً از آنان انتقام می‌گیریم}(زخرف/41) این گونه معنا می‌شود: ای محمد، اگر ما تو را از مکه به مدینه ببریم، تو را در حالی به آن باز می‌گردانیم که به دست علی بن
امام جعفر صادق علیه‌السلام: رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله در زمان همان بیماری که با آن از دنیا رفت، در خطبه‌ای فرمود: ای مهاجرین و انصار و هر که در این روز و در این ساعت از انس و جن صدای من را می‌شنود؛ حاضران شما به غایبان بگویند که من در
امام صادق علیه‌السلام درباره مفهوم آیه «إلّا بِحَبْلٍ مِنَ اللّهِ وَ حَبْلٍ مِنَ النّاس»{مگر [آنکه] به ریسمانی از جانب خدا و یا ریسمانی از سوی مردم [چنگ زنند]}(آل عمران/112) فرمود: «حبل من الله» قرآن است و «حبل من الناس» علی بن ابی طالب علیه‌السلام.
ابابصیر: امام صادق علیه‌السلام فرمود: رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله یکی از «والدین» و علی علیه‌السلام دومی است. عرض کردم: در کجای قرآن آمده؟ فرمود: «وَ اعْبُدواْ اللّهَ وَ لا تُشْرِکواْ بِه شَیْاً وَ بِالْوالِدَیْنِ إحْسانًا»(نساء/36).
امام رضا علیه‌السلام درباره معنای آیات «عَمَّ یَتَسائَلُونَ * عَنِ النَّبَإِ الْعَظیمِ * الَّذی هُمْ فیهِ مُخْتَلِفونَ»{درباره چه چیز از یکدیگر می پرسند؟! از آن خبر بزرگ، که درباره آن با هم اختلاف دارند}(نبأ/1-3) فرمود: امیرالمؤمنین علیه‌السلام فرمود: خداوند خبری عظیم‌تر و آیتی از من بزرگ‌تر ندارد. او فضیلت و
جابر بن عبدالله انصاری: به امام باقر علیه‌السلام عرض کردم: ای پسر رسول خدا(ص)، گروهی معتقدند که خدای تبارک و تعالی امامت را در نسل حسن(ع) و حسین(ع) قرار داده است. ایشان پاسخ داد: به خدا قسم دروغ گفتند! مگر نشنیده‌اند که خدای متعال فرموده است: «وَ جَعَلَها کَلِمَةً باقیَةً
حذیفة بن یمان: روزی بعد از اقامه نماز با رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله، به ما فرمود: ای یاران من، شما را به ترس از خدا و عمل به فرمانش سفارش می‌کنم، زیرا هرکس به آن عمل کند رستگار، بهره‌مند و پیروز می‌شود و هر کس ترکش کند پشیمان خواهد شد. پس،
عبد قیس: در جنگ جمل، علی‌بن‌ابی‌طالب(ع) آمد و وسط دو سپاه ایستاد در حالی که کجاوه عایشه را مردان بنی‌ضبه احاطه کرده بودند. فرمود: طلحه و زبیر کجا هستند؟ زبیر از صف سپاه بیرون آمد و تا نزدیک علی علیه‌السلام جلو رفت. امیرالمؤمنین(ع) به او فرمود: ای زبیر، چه انگیزه‌ای
انس بن مالک: من و ابوذر و سلمان و زید بن ثابت و زید بن ارقم، پیش رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله بودیم که حسن و حسین علیهماالسّلام وارد شدند. پیامبر(ص) ایشان را بوسید. ابوذر هم بلند شد و خودش را به آن دو رساند و دستشان را بوسید و پیش ما
