گناه

امام صادق علیه‌السلام: اگر امیرالمؤمنین علیه‌السلام قصد قضای حاجت داشت، دم در بیت‌الخلاء می‌ایستاد و به دو طرف راست و چپ به دو فرشته موکَّل بر خود توجه می‌کرد و می‌فرمود: از من فاصله بگیرید که خدای شما بر من شاهد است که تا بیرون نیامده‌ام، خطایی نمی‌کنم.

رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله: دو فرشته مأمور بر علی بن ابی‌طالب به همه فرشته‌های موکَّل دیگر فخرفروشی می‌کنند که همراه علی(ع) هستند، به خاطر این‌که این دو فرشته، خطا و اشتباهی را از علی(ع) را به بالا گزارش نداده‌اند که باعث خشم خدای عزّوجل شود.

پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله: جبرئیل به من گفت: ای محمّد، فرشته‌هایی که مأمور ثبت اعمال علی بن ابی‌طالب هستند بر بقیه ملائکه فخرفروشی می‌کنند که از زمانی که همراه او شده‌اند، گناهی برای او ننوشته‌اند.

پیامبر صلی الله علیه و آله: حُبّ علی بن أبی طالب حسنه‌ای است که هیچ گناهی با وجود آن زیان نمی‌رساند و دشمنی با او گناهی است که هیچ ثوابی با بودن آن سودمند نمی‌افتد.

امام باقر علیه السّلام: خداوند حُبّ علی علیه السّلام را در قلبی نکاشت مگر اینکه اگر پایش لغزید، خداوند آن را استوار می‌دارد و قدم دیگر او ثابت و محکم می‌ماند.

رسول خدا صلی الله علیه و آله: حُبّ علی بن أبی طالب گناهان را چنان می‌خورد که آتش هیزم را می‌خورد.

جبرئیل نزد پیامبر صلی الله علیه و آله آمد و گفت: ای محمّد، خدای علیّ اعلی تو را سلام می‌رساند و می‌گوید: محمّد نبیِّ رحمت من و علی اقامه کننده حُجت من است. هرکس او را دوست بدارد را عذاب نمی‌کنم هرچند مرا نافرمانی کرده باشد، و بر هرکس که

عبدالله بن عمر: از پیامبر صلی الله علیه و آله درباره علی بن أبی‌طالب علیه السّلام پرسیدم، فرمود: مردم را چه می‌شود که منکر کسی می‌شوند که نزد خدا منزلتی همچون منزلت من دارد؟! بدانید که هرکس علی را دوست بدارد، مرا دوست داشته و هرکس مرا دوست داشته باشد