ابو رافع: همان روزی که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله از دنیا رفت، [در بستر مرگ و در حال احتضار بود که] از حال رفت و بی‌هوش شد. من پاهای ایشان را گرفتم و شروع کردم به بوسیدن آن‌ها و گریه کردن. یک لحظه، آن حضرت به هوش آمد و گفتم: بعد از
ابن عباس: رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله از مردم برای امیرالمؤمنین علیه‌السلام دو بار قول گرفت: اول، آن زمانی که فرمود: آیا می‌دانید ولیّ شما بعد از من کیست؟ گفتند: خدا و رسولش بهتر می‌دانند. در حالی که با دست به علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام اشاره می‌کرد، فرمود: شایسته‌ترینِ مؤمنان. و بعد
امام باقر علیه‌السلام: رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله، علی(ع) و یاران او را دوبار به مردم معرفی کرده است: یک بار زمانی که فرمود: «مَن کُنتُ مولاه فَهذا علیٌّ مولاه» و بار دوم زمانی که آیه «وَ إن تَظاهَرا عَلَیْهِ فَإنَّ اللّهَ هُوَ مَوْلاهُ وَ جِبْریلُ وَ صالِحُ الْمُؤمِنینَ وَ الْمَلائِکَةُ بَعْدَ
امیرالمؤمنین علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام: رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله من را صدا زد و فرمود: می‌خواهی به تو مژده‌ای بدهم؟ گفتم: بله یا رسول الله، شما همیشه مژده خوب می‌دهید. فرمود: خدا آیه‌ای درباره تو نازل کرده است. گفتم: آن آیه چیست؟ فرمود: با جبرئیل هم‌مرتبه شده‌ای، و سپس آیه را
اسماء بنت عمیس: شنیدم که رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله می‌فرمود: منظور از «صالح المؤمنین» [در قرآن] علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام است.
رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله: ای مردم، چه کسی از خدا نیکو گفتارتر است؟! چه کسی راستگوتر از خداست؟! ای مردم، پروردگار شما جلَّ جلالُه به من دستور داده که علی(ع) را بزرگ، امام، خلیفه، جانشین و وزیر خودم بر شما قرار بدهم. ای مردم، بدانید که علی(ع) بعد از من دروازه
امیرالمؤمنین علیه‌السلام: من برادرِ مصطفای خیر البَشَر هستم. بزرگ خاندان هاشم هستم. و آن خبر بزرگی هستم که دست تقدیر آن را به جریان انداخته است. و شایسته‌ترین مؤمنانم که آیه‌ها و سوره‌های قرآن را به خود اختصاص داده است.
پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله: بعد از من، علی(ع) دروازه هدایت، دعوت‌کننده به سوی پروردگار من و شایسته‌ترین مؤمن است و «وَ مَنْ أحْسَنُ قَوْلًا مِمَّن دَعا إلَی اللّهِ وَ عَمِلَ صالِحًا وَ قالَ إنَّنی مِنَ الْمُسْلِمینَ»{و چه کسی خوش‌گفتارتر است از آن که به سوی خدا دعوت کند و کار نیک کند
ابن عباس: به خدا قسم که «صالح المؤمنین» در آیه «وَ إن تَظاهَرا عَلَیْهِ فَإنَّ اللّهَ هُوَ مَوْلاهُ وَ جِبْریلُ وَ صالِحُ الْمُؤمِنینَ وَ الْمَلائِکَةُ بَعْدَ ذلِکَ ظَهیرٌ»{اگر علیه پیامبر همدست شوید، [کاری از پیش نمی‌برید]؛ زیرا خدا و جبرئیل و شایسته‌ترین مؤمن، یاور او هستند. و فرشتگان هم پشتیبان
امام باقر علیه‌السلام: منظور از «صالح المؤمنین» در آیه «وَ إن تَظاهَرا عَلَیْهِ فَإنَّ اللّهَ هُوَ مَوْلاهُ وَ جِبْریلُ وَ صالِحُ الْمُؤمِنینَ»{اگر علیه پیامبر همدست شوید، [کاری از پیش نمی‌برید]؛ زیرا خدا و جبرئیل و شایسته‌ترین مؤمن، یاور او هستند}(تحریم/4) علی علیه‌السلام است.
