دشمنی

امام صادق علیه‌السلام: زمانی که زید بن صوحان رحمت‌الله علیه در جنگ جمل بر زمین افتاد، امیرالمؤمنین علیه‌السلام آمد و بر بالای سرش نشست و فرمود: ای زید، خدا تو را رحمت کند که مردی بودی که زحمت و دردسرت برای من بسیار کم بود و در عوض بسیار کمکم

پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله: هرکس که من سرپرست و ولی او بوده‌ام، حالا علی ولی و سرپرست اوست. و هر کسی که من امامش بوده‌ام، حالا علی(ع) امام اوست. و هر کسی که من فرمانروایش بوده‌ام، حالا علی(ع) فرمانروای اوست. و هر کسی من برایش هشداردهنده بوده‌ام، حال علی(ع) هشداردهنده اوست.

عمرو بن ذی مرّ، سعید بن وهب و زید بن نقیع: علی علیه‌السلام در رُحبه کوفه خطاب به اصحاب  فرمود: شما را به خدا قسم می‌دهم، هرکس در روز غدیر از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله شنید که آن حضرت چه فرموده است، برخیزد و بگوید. آنگاه سیزده نفر برخاسته و شهادت

رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله: روز غدیر خم برترین عید اُمّت من است و روزی است که خدای متعال به من امر فرمود برادرم علی را به پیشوایی اُمّت منصوب کنم تا پس از من به وسیله او هدایت شوند. آن روزی است که خداوند دین را در آن کامل گردانید و

پیامبر صلی الله علیه و آله به علی علیه السلام فرمود: اگر اُمّت من با تو دشمنی کنند، خداوند آن‌ها را با صورت به جهنم می‌اندازد.

ابوسعید خُدری: در محضر رسول خدا صلی الله علیه و آله نشسته بودیم که مردی نزد آن حضرت آمد و عرض کرد: یا رسول الله، مرا از کلام خدای عزّوجل به ابلیس که فرمود: «أسْتَکْبَرْتَ أمْ کُنتَ مِنَ الْعالین»{آیا تکبّر کردی یا از برترینها بودی؟}(ص/75) آگاه فرمایید که اینان که

رسول خدا صلی الله علیه و آله: هرکس با ما اهل بیت دشمنی کند، منافق است.