سالم بن ابی‌جعد: عده‌ای در حضور جابر بن عبدالله انصاری درباره فضایل علی(ع) بحث و گفت‌وگو می‌کردند. جابر گفت: آیا درباره فضایل او شک دارید؟! یکی از آن جمع گفت: او بدعت گذاشت! جابر هم گفت: فقط کافر یا منافق درباره فضیلت او شک می‌کند. در روایتی دیگر آمده که
اصبغ بن نباته: عایشه حدیثی از پیامبر(ص) نقل کرد که: «علی(ع) بهترین انسانهاست. هرکس قبول نداشته باشد مطمئناً کافر شده و هر که قبول داشته باشد، یقیناً شاکر خداست». به او گفتند: پس چرا با علی(ع) جنگیدی؟ گفت: من سرخود با او نجنگیدم، بلکه طلحه و زبیر من را وادار
امام باقر علیه‌السّلام: از جابر بن عبدالله انصاری درباره علی علیه‌السّلام سؤال شد. گفت: به خدا قسم، او امیر مؤمنان است، مایه بلا و امتحان منافقان است و شمشیرش بر سر ستمگران، عهد‌شکنان و خوارج، مایه نابودی است. این حدیث را از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله شنیده‌ام که اگر دروغ بگویم
امیرالمؤمنین علیه‌السلام: من برادرِ مصطفای خیر البَشَر هستم. بزرگ خاندان هاشم هستم. و آن خبر بزرگی هستم که دست تقدیر آن را به جریان انداخته است. و شایسته‌ترین مؤمنانم که آیه‌ها و سوره‌های قرآن را به خود اختصاص داده است.
ابوزبیر مکّی: جابر را دیدم که بر عصایش تکیه زده و در محلّه‌های انصار و مجالس آن‌ها سر زده و می‌گفت: علی خیرالبشر است، هرکه نپذیرد کافر است. ای جماعت انصار، فرزندانتان را بر حُبّ علی علیه السّلام تربیت کنید و هرکدامشان نپذیرفت، در کار مادرش نظر کنید.
