حسین بن خالد: از امام رضا علیهالسلام درباره منظور آیات «الرَّحْمٰنُ * عَلَّمَ الْقُرْآنَ»{خدای رحمان، قرآن را یاد داد}(الرحمن/1-2) پرسیدم. ایشان فرمود: یعنی خدا قرآن را به محمّد صلیاللهعلیهوآله تعلیم داد. گفتم: منظور از آیه «خَلَقَ الْإنسان»{انسان را آفرید}(الرحمن/3) چیست؟ فرمود: منظور امیرالمؤمنین علیهالسلام است. گفتم: منظور از آیه «عَلَّمَهُ
سلمان فارسی: رسول خدا صلیاللهعلیهوآله در خطبهای به ما فرمود: ای مردم، به زودی از بین شما خواهم رفت. شما را درباره خاندانم سفارش به خیر میکنم، مبادا بدعتگذاری کنید. زیرا هر بدعتی مساوی با گمراهی است و جایگاه هر گمراهی به همراه صاحبش در آتش است. ای مردم، بعد
ابن عباس: رسول خدا صلی الله علیه و آله میفرمود: شبی که به معراج رفتم، وارد بهشت شدم و در آنجا نوری را مشاهده کردم؛ به جبرئیل گفتم: این چه نوری بود که دیدم؟ گفت: ای محمّد این نه نور خورشید است و نه نور ماه، بلکه کنیزی از کنیزان
انس بن مالک: رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: یقیناً علی بن أبی طالب همانند خورشیدی که در دنیا طلوع میکند، در بهشت خواهد درخشید!
جابر بن عبدالله و انس بن مالک: گروهی نزد عمر به بدگویی از علی علیهالسلام پرداختند. سلمان گفت: عمر، آیا فراموش کردی روزی را که ابوبکر، من و ابوذر نزد رسول خدا صلیاللهعلیهوآله بودیم و ایشان فرشی برای ما پهن کرد و هر یک از ما را در گوشهای نشاند
رسول خدا صلیاللهعلیهوآله: علی علیهالسلام در آسمان هفتم به خورشید روز در زمین شباهت دارد و در آسمان دنیا به ماهِ شب در زمین. خداوند بخشی از فضل را به علی علیهالسلام عطا کرد که اگر بر همه اهل زمین تقسیم میشد، همه را در بر میگرفت. خداوند آنقدر به
جویریه بن مُسهِر: علی علیه السلام شبانه ما را از کربلا به فرات حرکت داد، وقتی به بابل رسیدیم به من گفت: نام این مکان چیست ای جویریه؟ گفتم: اینجا بابل است ای امیرالمؤمنین. گفت: آیا غیر از این است که بر هیچ نبی و وصی نبی جایز نیست که
ابوذر غفاری: سیدم محمد صلی الله علیه و آله را دیدم که شبی به امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: وقتی فردا شد به سوی کوههای بقیع برو و در جای بلندی از زمین بایست، وقتی خورشید تابید به آن سلام کن. خدای تعالی به او امر کرده که به خاطر آنچه
جابر بن عبدالله انصاری: در یکی از راههای مدینه عمار را دیدم. از او درباره رسول الله صلی الله علیه و آله جویا شدم، خبر داد که او در مسجد در میان گروهی از مردم است. وقتی نماز صبح را خواند، نزد ما ماند و ما در همین حال بودیم
عبد خیر بن یزید: همراه علی علیه السلام در سرزمین بابل حرکت می کردم. وقت نماز عصر فرا رسید. به هر مکانی که می رسیدیم آن را بدتر از قبلی میدیدیم، تا اینکه به مکانی بهتر از آنچه دیده بودیم رسیدیم، و خورشید نزدیک غروب کردن بود. علی علیه السلام
