جابر بن عبدالله انصاری: پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله، ولید بن عقبه را [برای جمع‌آوری زکات] پیش بنی‌ولیعه فرستاد. بین ولید و آنها در زمان جاهلیت، دشمنی و کدورتی ایجاد شده بود. وقتی ولید به بنی ولیعه رسید، به استقبالش رفتند تا بفهمند برای چه آمده است. ولی ولید احساس خطر کرد و
ربیعه سعدی: حذیفة بن یمان در زمان عثمان، حاکم مدائن بود. وقتی علی علیه‌السّلام امیر مؤمنان شد، نامه‌ای به حذیفه نوشت و به او گفت که مردم با او بیعت کرده‌اند. حذیفه هم که علیل و ناتوان شده بود، صاف نشست و سه‌بار گفت: به خدا قسم، حقیقتاً امیرالمؤمنین حقیقی
امام صادق علیه‌السّلام: روز غدیر خم، روزی شریف و بزرگ است. در این روز، خدا برای امیرالمؤمنین علیه‌السّلام از مردم قول گرفت و به محمّد صلی‌الله‌علیه‌وآله دستور داد که او را به امامت مردم منصوب کند… جبرئیل به زمین آمد و گفت: ای محمّد، خدا به تو فرمان می‌دهد که
امام صادق علیه السلام: منظور از «امانت» در آیه «إنّا عَرَضْنَا الْأمانَةَ عَلَی السَّماواتِ وَ الْأرْضِ وَ الْجِبالِ فَأبَیْنَ أن یَحْمِلْنَها وَ أشْفَقْنَ مِنْها وَ حَمَلَهَا الْإنسان»{ما امانت را بر آسمانها و زمین و کوه‌ها عرضه داشتیم، آنها از حمل آن سر باز زدند، و از آن ترسیدند؛ امّا انسان
أبان بن تَغلِب از امام صادق علیه‌السلام درباره آیه «إنَّ الَّذینَ قالواْ رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقاموا تَتَنَزَّلُ عَلَیهِمُ الْمَلائِکَةُ ألّا تَخافوا وَ لا تَحْزَنوا وَ أبْشِروا بِالْجَنَّةِ الَّتی کُنْتُمْ توعَدونَ»{یقیناً کسانی که گفتند: «پروردگار ما خداوند یگانه است» و بعد استقامت کردند، فرشتگان بر آنان نازل می‌شوند که: «نترسید و
امام سجاد علیه‌السلام: در روز شورا(1)، علی علیه‌السلام با استناد به آیه «فَإن زَلَلْتُم مِن بَعْدِ ما جاءَتْکُمُ الْبَیِّناتُ فَاعْلَمواْ أنَّ اللَّهَ عَزیزٌ حَکیمٌ»{اگر بعد از آنکه دلایل و نشانه‌های روشن برای شما آمد، لغزیدید نهایتاً بدانید که خدا [در انتقام از شما] توانای شکست‌ناپذیر و حکیم است.}(بقره/209)، از حقّ
ابن مسعود: مسأله خلافت در قرآن برای سه نفر مقرر شده است: 1- برای آدم علیه‌السلام آن‌جایی که خدا می‌فرماید: «وَ إذْ قالَ رَبُّکَ لِلْمَلائکَةِ إنّی جاعِلٌ فِی الْأرْضِ خَلیفَة»{هنگامی که پروردگارت به فرشتگان گفت: من در روی زمین، جانشینی قرار خواهم داد.}(بقره/30). یعنی من جانشینی در زمین آفریدم که
حسن بن راشد: در دوران خلافت مهدی عباسی، شریک بن عبدالله نخعی، قاضی کوفه به من گفت: ای ابوعلی، می‌خواهم حدیثی را برای تو بخوانم، تا هم ایثار من برای تو باشد و هم لطف خدا به تو، مشروط به اینکه تا من زنده هستم آن را برای کسی نخوانی.
ابن مسعود: پیش رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله رفتم و سلام کردم و گفتم: یا رسول الله، حق را به من نشان بدهید به طوری که واضح باشد و بتوان آن را دید. فرمود: ای پسر مسعود، وارد اتاق شو و ببین چه می‌بینی! وارد اتاق شدم و علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام
سُلَیم بن قیس هلالی: امیرالمؤمنین علیه‌السلام فرمود: هر آیه‌ای از قرآن که به رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله نازل شد، بر من خواند و املا می‌گفت و من آن را با خطّ خودم نوشتم. تأویل و تفسیر آیات، ناسخ و منسوخ آن و محکم و متشابه آن را هم به من یاد
