رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله: برتری علی بن ابی‌طالب(ع) بر این اُمّت، مثل برتری ماه رمضان بر دیگر ماه‌ها است. برتری علی(ع) بر این اُمّت، مثل برتری شب قدر بر بقیه شب‌ها است. برتری علی(ع) بر این اُمّت، مثل برتری شب جمعه بر شب‌های دیگر است. پس، خوش به حال کسی که
جابر بن سمره: ما همیشه علی بن ابی‌طالب علیه‌السّلام را «امیرالمؤمنین» صدا می‌زدیم و رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله نه تنها نهی نمی‌کرد، بلکه لبخندی هم می‌زد.
جابر جُعفی: امام باقر علیه‌السّلام فرمود: اگر مردم می‌دانستند از چه زمانی علی علیه‌السّلام «امیرالمؤمنین» نامیده شد، ولایت او را انکار نمی‌کردند. عرض کردم: خدا رحمتت کند، از چه زمانی علی علیه‌السّلام «امیرالمؤمنین نامیده شد؟ ایشان فرمود: از آن زمان که «پروردگارت از صُلب بنی‌آدم نسلشان را به وجود آورد،
ابن عباس: برای رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله خبر آورده بودند که عده‌ای از اهل قریش از اینکه ایشان، علی(ع) را با لقب «امیرالمؤمنین» نام برده بود، ناراحت شدند و آن را انکار می‌کنند. پیامبر(ص) به منبر رفت و فرمود: ای مردم، خدای عزّوجل من را به عنوان فرستاده خودش پیش شما
رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله: اگر مردم بدانند علی(ع) چه زمانی «امیرالمؤمنین» نامیده شده، برتری او را انکار نمی‌کردند. زمانی به او گفته شد «امیرالمؤمنین» که آدم(ع) هنوز بین روح و جسم بود(1). [همان زمانی که] خدای عزّوجل می‌فرماید: «وَ إذْ أخَذَ رَبُّکَ مِن بَنی آدَمَ مِن ظُهورِهِمْ ذُرِّیَّتَهُمْ وَ أشْهَدَهُمْ عَلیٰ
زید بن جهم: امام صادق علیه السلام فرمود: هر وقت به علی علیه‌السلام سلام می‌دهید، او را «امیرالمؤمنین» خطاب کنید. رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله به ابوبکر فرمود: بلند شو و به علی علیه‌السلام به عنوان «امیرالمؤمنین» سلام کن. گفت: این دستور خداست یا تصمیم پیامبر؟ فرمود: بله، دستور خدا و پیامبر
امام باقر علیه‌السلام: روزی رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله سواره در حرکت بود و علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام پیاده. پیامبر(ص) به او فرمود: اباالحسن، یا سوار شو یا برگرد؛ چون که خدا به من دستور داده اگر سواره بودم تو هم سواره باشی و اگر پیاده بودم تو هم پیاده باشی، و
امام باقر علیه‌السلام: آیه 89 سوره أسراء و آیه 50 سوره فرقان به این شکل توسط جبرئیل نازل شد: «فَأبیٰ أکْثَرُ النّاسِ [بِوَلایَةِ عَلیٍّ] إلّا کُفورًا»{ولی بیشتر مردم جز انکار و کفران [ولایت علی] نخواستند}.
جابر جُعفی: از امام باقر علیه‌السلام درباره آیه «فَلَمّا جاءَهُم ما عَرَفواْ کَفَرواْ بِهِ فَلَعْنَةُ اللَّهِ عَلَی الْکافِرین»{هنگامی که این کتاب و پیامبری را که از قبل شناخته بودند نزد آنها آمد، به او کافر شدند؛ لعنت خدا بر کافران}(بقره/89) پرسیدم، فرمود: تفسیر باطن آن این است: وقتی بر آنچه
ابن عباس: به محضر رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله رسیدم. دیدم که حسن(ع) بر روی شانه و حسین(ع) روی زانوی ایشان بودند و آن حضرت ایشان را غرق بوسه کرد و فرمود: خدایا، با دوستان‌شان دوست و با دشمنان‌شان دشمن باش! بعد فرمود: ای ابن عباس، می‌بینم روزی را که موی سفیدش
