امام باقر علیه‌السلام درباره معنای آیات «ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ وَ مَا غَویٰ * وَ ما یَنطِقُ عَنِ الْهَویٰ * إنْ هُوَ إلَا وَحْیٌ یوحیٰ * عَلَّمَهُ شَدیدُ الْقُویٰ * ذو مِرَّةٍ فَاسْتَویٰ * وَ هُوَ بِالْأُفُقِ الْأعْلیٰ * ثُمَّ دَنا فَتَدَلّیٰ * فَکانَ قابَ قَوْسَیْنِ أوْ أدْنیٰ * فَأوْحیٰ إلیٰ
فضیل بن یسار: امام باقر علیه‌السلام آیه «فَلَمّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سیئَتْ وُجوهُ الَّذینَ کَفَرواْ وَ قیلَ هذَا الَّذی کُنتُم بِهِ تَدَّعون»{هنگامی که آن را از نزدیک می‌بینند، صورت کافران زشت و سیاه می‌شود، و به آنها گفته می‌شود: «این همان چیزی است که تقاضای آن را داشتید»}(ملک/27) را تلاوت نمود
امام باقر علیه‌السلام درباره مصداق آیه «فَأمّا مَنْ أُوتیَ کِتابَهُ بِیَمینِهِ فَیَقولُ هاؤُمُ اقْرَءُواْ کِتابیَه»{کسی که نامه اعمالش را به دست راستش دهند [از شدّت شادی و مباهات] فریاد می‌زند که: بیایید کارنامه‌ام را بخوانید!}(حاقه/19) فرمود: این آیه درباره علی علیه‌السلام نازل شد و تبدیل به ضرب‌المثلی برای اهل ایمان
امام باقر و امام صادق علیهماالسّلام در خصوص شأن نزول آیه «فَلَمّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سیئَتْ وُجوهُ الَّذینَ کَفَرواْ وَ قیلَ هذَا الَّذی کُنتُم بِهِ تَدَّعون»{هنگامی که آن را از نزدیک می‌بینند، صورت کافران زشت و سیاه می‌شود، و به آنها گفته می‌شود: «این همان چیزی است که تقاضای آن را
امام باقر علیه‌السلام: روزی رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله در میان یارانش نشسته بود که علی علیه‌السلام با لباسی کهنه و پاره که قسمتی از بدن او را نشان می‌داد، وارد شد و در نزدیکی پیامبر(ص) نشست. رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله کمی به او خیره شد و سپس این آیه را تلاوت فرمود:
امام باقر علیه‌السلام: مقداری مال و زیورآلات را برای رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله آوردند در حالی که یاران آن حضرت هم حضور داشتند. پیامبر(ص) آن را تا به آخر میان آنها تقسیم کرد. وقتی تمام شد، مردی از فقیران مهاجر که موقع تقسیم اموال غایب بود، آمد. وقتی رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله
جابر بن عبدالله انصاری: به امام باقر علیه‌السلام عرض کردم: آیه «لَقَدْ رَضیَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنینَ إذْ یُبایِعونَکَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ»{خداوند از مؤمنان -هنگامی که در زیر آن درخت با تو بیعت کردند- راضی و خشنود شد}(فتح/18) شامل چند نفر است؟ فرمود: 2200 نفر. عرض کردم: آیا علی علیه‌السلام هم در
امام باقر علیه‌السلام: مصداق آیه «قُلْ هٰذِهِ سَبیلی أدْعواْ إلَی اللَّهِ عَلٰی بَصیرَةٍ أنَا وَ مَنِ اتَّبَعَنی»{بگو: این طریقه و راه من است که من و هر کس پیرو من است بر پایه بصیرت و بینایی به سوی خدا دعوت می‌کنیم}(یوسف/108) اختصاصاً علی بن ابی طالب علیه‌السلام است؛ و اگر
امام باقر صلوات‌الله‌علیه: در آیه «قُلْ هٰذِهِ سَبیلی أدْعواْ إلَی اللَّهِ عَلٰی بَصیرَةٍ أنَا وَ مَنِ اتَّبَعَنی»{بگو: این طریقه و راه من است که من و هر کس پیرو من است بر پایه بصیرت و بینایی به سوی خدا دعوت می‌کنیم}(یوسف/108)، منظور از ضمیر«ی»، رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله و منظور از
امام باقر علیه‌السلام: وقتی خداوند مکه را به دست رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله فتح کرد، منصب آب‌رسانی به حاجیان را به عبّاس و پرده‌داری مسجدالحرام را به عثمان بن طلحه داد و چیزی به علی علیه‌السلام نداد. به علی علیه‌السلام گفتند: پیامبر(ص)، آب‌رسانی به حاجیان را به عباس و پرده‌داری مسجدالحرام
