ولایت

امام صادق علیه‌السلام: آیه «مَن جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أمْثالِها وَ مَن جاءَ بِالسَّیِّئَةِ فَلا یُجْزیٰ إلّا مِثْلَها وَ هُمْ لا یُظْلَمونَ»{هر کس کار نیک بیاورد، پاداشش ده برابر آن است، و آنان که کار بد بیاورند، فقط مانند آن مجازات می‌بینند و آنان مورد ستم قرار نمی‌گیرند.}(انعام/160) خطاب به

امام صادق علیه‌السلام: روزی رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله از خانه بیرون آمد و به علی علیه‌السلام فرمود: ای علی، از خدا خواستم که تو وزیر من باشی و او هم قبول کرد. از او خواستم که تو را وصی من قرار دهد و انجام داد. خواستم که تو را خلیفه و

امام صادق علیه‌السلام درباره آیه «وَ إذا تُتْلیٰ عَلَیْهِمْ آیاتُنا بَیِّناتٍ قالَ الَّذینَ لا یَرْجونَ لِقاءَنا ائْتِ بِقُرْآنٍ غَیْرِ هٰذا أوْ بَدِّلْهُ قُلْ ما یَکونُ لی أنْ أُبَدِّلَهُ مِن تِلْقاءِ نَفْسی إنْ أتَّبِعُ إلّا ما یُوحیٰ إلَیَّ إنّی أخافُ إنْ عَصَیْتُ رَبّی عَذابَ یَوْمٍ عَظیم»{وقتی آیه‌های روشنگر ما را برای

ابن عباس درباره آیه «وَ قِفوهُمْ إنَّهُم مَسْئولون»{آنان را نگه دارید که حتماً مورد بازپرسی قرار می‌گیرند.}(صافات/24): درباره ولایت علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام سؤال می‌پرسند.

امام حسین علیه‌السلام: رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: جایگاه ابوبکر پیش من، مثل گوش است. و منزلت عمر پیش من، مثل چشم است. و جایگاه عثمان پیش من، مثل جایگاه قلب است. فردای آن روز، در حالی که امیرالمؤمنین علیه‌السلام همراه ابوبکر، عمر و عثمان بود، پیش پیامبر(ص) رفتیم و عرض

پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله درباره آیه «وَ قِفوهُمْ إنَّهُم مَسْئولون»{آنان را نگه دارید که حتماً مورد بازپرسی قرار می گیرند.}(صافات/24) فرمود: آیه مربوط به ولایت علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام است و این‌که بعد از آن که خدا از طریق پیامبرش(ص) آگاه کرد که خلیفه و جانشین پیامبر(ص)، اوست، آن‌ها با او چه

محمد بن حمران: از امام صادق علیه‌السلام درباره آیه «ألْقیا فی جَهَنَّمَ کُلَّ کَفّارٍ عَنید»{هر بی‌دین لج‌بازی را داخل جهنم پرتاب کنید}(ق/24) پرسیدم، فرمود: روز قیامت، محمد و علی صلوات‌الله‌علیهما بر صراط می‌ایستند و هیچ‌کس نمی‌تواند از آن عبور کند مگر اینکه با خود مجوز همراه داشته باشد. عرض کردم:

جابر بن عبدالله انصاری: رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله به علی علیه‌السلام فرمود: ای علی، هرکس تو را دوست داشته باشد و ولایتت را بپذیرد، خداوند او را در بهشت با ما همنشین می‌کند، و سپس این آیات را تلاوت فرمود: «إنَّ الْمُتَّقینَ فی جَنّاتٍ وَ نَهَرٍ * فی مَقْعَدِ صِدْقٍ عِندَ

علقمه بن قیس: روزی در جنگ صفین، مردی از سپاه شام، غرق در سلاح، و قرآنی بر سر، در حالی که آیات «عَمَّ یَتَساءَلونَ * عَنِ النَّبَإِ الْعَظیمِ»{درباره چه چیز از یکدیگر می‌پرسند؟! از آن خبر بزرگ}(نبأ/1-2)  را می‌خواند، حریف می‌طلبید. خواستم به جنگ او بروم اما علی علیه‌السلام به