نفرین

مسروق بن اجدع: وقتی عایشه فهمید که علی علیه‌السلام ذوالثدیه -سردسته خوارج نهروان- را کشته، گفت: خدا عمروعاص را لعنت کند که برایم نوشته بود خودش ذوالثدیه را در اسکندریه به قتل رسانده است! اما آنچه از علی(ع) در دل دارم باعث نمی‌شود که حدیثی را که از رسول خدا

رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله: قسم به آن کسی که من را به حق، مژده‌رسان و هشداردهنده فرستاد، کرسی و عرش مستقر شدند و فلک به گردش در آمد و آسمان‌ها و زمین به پا شدند، فقط و فقط به واسطه اینکه خداوند بر روی آن‌ها نوشت: «لا إله الا الله، محمّد

قیس بن ابی‌حازم: مردی از معاویه سؤالی پرسید. معاویه گفت: آن را از علی بن ابی‌طالب(ع) بپرس که او اعلم است. آن مرد گفت: یا امیرالمؤمنین! جواب تو را از جواب علی(ع) بیشتر دوست دارم! معاویه گفت: چه حرف بدی درباره او گفتی! چقدر پستی به خرج دادی! تو از

امام صادق علیه‌السلام: جمعی از اعراب در تنگه رَمله جمع شده بودند تا شبانه در مدینه به رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله شبیخون بزنند. پیامبر(ص) فرمود: چه کسی برای جنگ با اینها آماده است؟ جمعی از اصحاب صُفّه اعلام آمادگی کردند و گفتند: ما هستیم، یک نفر را به عنوان فرمانده برای

انس بن مالک: پیش علی بن ابی طالب علیه‌السلام بودم، در همان ماهی که ضربت خورد. فرزندش حسن علیه‌السلام را صدا کرد و فرمود: ابامحمّد، منبر برو و حمد و سپاس خدا را بسیار بگو و از جدّت رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله به بهترین وجه یاد کن و بگو: خدا لعنت

رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله: هر که دوست دارد مانند من زندگی کند و مثل من از دنیا برود و وارد بهشت عَدن ـ که خانه من است ـ بشود و ساقه درختی را لمس کند که پروردگارم آن را کاشته، باید ولایت علی‌بن‌ابی‌طالب(ع) را بپذیرد و جانشینان او را که از

امیرالمؤمنین علی علیه‌‌السلام بر بالای منبر مسجد کوفه فرمود: من سرور جانشینان و جانشین سرور پیامبرانم. من امام مسلمانان و پیشوای پرهیزکاران و صاحب‌اختیار مؤمنان و همسر سرور زنان جهانم. منم که انگشتر به دست راست دارم و پیشانی بر خاک می‌گذارم. من همان کسی هستم که دو بار هجرت