امام صادق علیه السلام: منظور از «امانت» در آیه «إنّا عَرَضْنَا الْأمانَةَ عَلَی السَّماواتِ وَ الْأرْضِ وَ الْجِبالِ فَأبَیْنَ أن یَحْمِلْنَها وَ أشْفَقْنَ مِنْها وَ حَمَلَهَا الْإنسان»{ما امانت را بر آسمانها و زمین و کوه‌ها عرضه داشتیم، آنها از حمل آن سر باز زدند، و از آن ترسیدند؛ امّا انسان
زید بن جهم: امام صادق علیه السلام فرمود: هر وقت به علی علیه‌السلام سلام می‌دهید، او را «امیرالمؤمنین» خطاب کنید. رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله به ابوبکر فرمود: بلند شو و به علی علیه‌السلام به عنوان «امیرالمؤمنین» سلام کن. گفت: این دستور خداست یا تصمیم پیامبر؟ فرمود: بله، دستور خدا و پیامبر
امام باقر یا امام صادق علیهماالسلام: منظور از «ستاره» در آیه «وَ عَلاماتٍ وَ بِالنَّجْمِ هُمْ یَهْتَدون»{علاماتی قرار داد؛ و به وسیله ستارگان هدایت می‌شوند.}(نحل/16) امیرالمؤمنین علیه‌السلام است.
أبان بن تَغلِب از امام صادق علیه‌السلام درباره آیه «إنَّ الَّذینَ قالواْ رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقاموا تَتَنَزَّلُ عَلَیهِمُ الْمَلائِکَةُ ألّا تَخافوا وَ لا تَحْزَنوا وَ أبْشِروا بِالْجَنَّةِ الَّتی کُنْتُمْ توعَدونَ»{یقیناً کسانی که گفتند: «پروردگار ما خداوند یگانه است» و بعد استقامت کردند، فرشتگان بر آنان نازل می‌شوند که: «نترسید و
ابوهاشم: در مسجدالحرام همراه جعفر بن محمّد علیه‌السلام بودم. والی آنجا به منبر رفت تا خطبه نماز جمعه را بخواند. این آیه را خواند: «إنَّ اللَّهَ وَ مَلائِکَتَهُ یُصَلّونَ عَلَی النَّبیِّ یا أیُّهَا الَّذینَ آمَنواْ صَلّواْ عَلَیْهِ وَ سَلِّمواْ تَسْلیمًا»{خدا و فرشتگانش بر پیامبر درود می‌فرستند. ای مؤمنین، بر او
امام صادق علیه‌السلام: جبرئیل، آیه 24 سوره نحل را اینطور بر پیامبر(ص) نازل کرد: «وَ إذا قیلَ لَهُم ما ذا أنزَلَ رَبُّکُمْ [فی عَلیٍّ] قالواْ أساطیرُ الْأوَّلین»{وقتی از آنان بپرسند: «خدا چه چیزی [درباره علی(ع)] فرستاده است؟»، می‌گویند: «افسانه‌های قدیمی!»}.
امام صادق علیه‌السلام: خدای متعال می‌فرماید: ای ابراهیم، «إنّیِ جاعِلُکَ لِلنّاسِ إماما»{من تو را امام مردم قرار دادم}(بقره/124). ابراهیم عرض کرد: «وَ مِن ذُرّیَّتی»{از دودمانم چطور؟} خدا پاسخ داد: «لا یَنالُ عَهْدِی الظّالِمین»{پیمان من به ظالمان نمی‌رسد}. ظالم کسی است که برای خدا شریک قرار دهد و برای بت‌ها قربانی
امام جعفر صادق علیه‌السلام: ابراهیم خلیل الله صلوات‌الله‌علیه دست به دعا برداشت و گفت: «رَبِّ اجْعَلْ هٰذَا الْبَلَدَ آمِنًا وَ اجْنُبْنی وَ بَنیَّ أن نّعْبُدَ الْأصْنَام»{«خدایا، این مکه را شهری امن قرار بده. من و بچه‌هایم را از پرستش بت‌ها دور نگه دار}(ابراهیم/35). [استجابت] این دعا به پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله رسید
امام صادق علیه‌السلام آیه «فَإذا فَرَغْتَ فَانصَبْ»(انشراح/8) را اینطور معنا فرمود: وقتی فارغ و خاطر‌جمع شدی علی را به جانشینی خود منصوب کن. رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله مشغول انجام مناسک حج بودند که این آیه نازل شد.
از امام صادق علیه‌السلام درباره معنای آیه «أَ لَمْ نَشْرَحْ لَکَ صَدْرَک»(انشراح/1) سؤال شد. ایشان فرمود: یعنی [ای پیامبر]، مگر ما به تو به واسطه علی علیه‌السلام، شرح صدر ندادیم؟! پس او را جانشین خود قرار ده. سؤال شد: آیه «فَإذا فَرَغْتَ فَانصَبْ»(انشراح/8) به چه معناست؟ امام فرمود: خدا به
