امام صادق

عبدالله بن سلیمان: از ‌امام صادق علیه‌السلام درباره آیه «قَدْ جاءَکُم بُرْهانٌ مِن رَبِّکُمْ وَ أنزَلْنا إلَیْکُمْ نُورًا مُبینًا»{در حقیقت برای شما از جانب پروردگارتان برهانی آمده است، و ما به سوی شما نوری تابناک فرو فرستاده‌ایم.}(نساء/174) پرسیدم. ایشان فرمود: منظور از «برهان»، محمد صلی الله علیه و آله است

‌امام صادق علیه‌السلام درباره آیه «هٰذا صِراطٌ عَلَیَّ مُسْتَقیمٌ»{این راهی است راست [که] به سوی من [منتهی می‌شود].}(حجر/41) می‌فرماید: به خدا قسم، «صراط مستقیم» علی علیه‌السلام است. او هم صراط است و هم میزان.

‌امام صادق علیه‌السلام: رسول خدا صلی الله علیه و آله، ابوبکر را به همراه آیه برائت به مکه فرستاد تا آن را در مراسم حج بر مردم تلاوت کند. پس جبرئیل نازل گشته و گفت: کسی جز علی علیه‌السلام نمی‌تواند آیات برائت را به جای تو ابلاغ کند. پس رسول

سید بن طاووس: در تفسیر ابن جحام خوانده‌ام که مصداق آیه «إنَّما وَلیُّکُم اللهُ وَ رَسولُهُ …» از نود راه که همگی اسناد پیوسته دارند و اغلب از رجال مخالف اهل بیت هستند، علی علیه‌السلام دانسته شده است؛ که از جمله راویان می‌توان به: علی علیه‌السلام، عمر بن خطاب، عثمان

‌امام  صادق علیه‌السلام درباره آیه 208 سوره بقره می‌فرماید: منظور از عبارت «اُدْخُلواْ فِی السِّلْمِ کافَّه»{همگی تسلیم محض خدا باشید} ولایت امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام است. و منظور از عبارت «وَ لا تَتَّبِعواْ خُطُواتِ الشَّیْطان»{پا جای پای شیطان نگذارید} این است که از غیر او -علی علیه‌السلام- پیروی مکنید.

‌امام صادق علیه‌السلام درباره آیه «إِنَّما یُریدُ اللّهُ لِیُذْهِبَ عَنکُمُ الرِّجْسَ أهْلَ الْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَکُمْ تَطْهیرًا» فرمود: «رجس» به معنای شک و تردید است.

‌امام صادق علیه‌السلام: آیه «فَما یُکَذِّبُکَ بَعْدُ بِالدّین»{چه چیز، تو را بعد [از این] به تکذیب جزا وا می‌دارد؟}(تین/7) [منظور از دین]، علی بن ابی طالب علیه‌السلام است.

امام صادق علیه السلام: علی علیه السلام به خاطر نیازی بر پیامبر صلی الله علیه و آله وارد شد در حالی که بیهوش بود و سرش بر بالین جبرئیل قرار گرفته بود و جبرئیل به شکل دحیه کلبی بود. وقتی علی علیه السلام وارد شد جبرئیل به او گفت: سر

‌امام صادق علیه‌السلام: وقتی علی بن ابی طالب علیه‌السلام با فاطمه سلام الله علیها ازدواج کرد، به مدت چهل روز، هر روز بامداد رسول خدا صلی الله علیه و آله بر در خانه ایشان می‌رفت، در می‌زد و می‌فرمود: «السُّلامُ عَلَیکُم یا أهلَ بَیتِ النُّبُوَّةِ و مَعدِنِ الرِّسالةِ و مُختَلَفِ